Stary Polak chłopaków, bystrych jak sam, Polaków
Raz do siebie przyzywa i gada:
– Wyprowadźcie swe fury, naładujcie komóry,
Wreszcie ruszyć czas dupę wypada.

My z daleka od miasta, czas posłuchać, i basta,
Co tam, kurde, na świecie się dzieje:
„Ruch” tu pism nie rozwozi, toż ciemnota nam grozi
I przyjezdny wprost w gębę się śmieje.

Gadać, miast, po próżnicy, jedźcie wprost do stolicy,
Niech przyjazne prowadzą was bogi.
Z wami ja nie pojadę, lecz jadącym dam radę:
Trzej jesteście i macie trzy drogi.