Stary Polak ch³opaków, bystrych jak sam, Polaków
Raz do siebie przyzywa i gada:
– Wyprowad¼cie swe fury, na³adujcie komóry,
Wreszcie ruszyæ czas dupê wypada.

My z daleka od miasta, czas pos³uchaæ, i basta,
Co tam, kurde, na ¶wiecie siê dzieje:
„Ruch” tu pism nie rozwozi, to¿ ciemnota nam grozi
I przyjezdny wprost w gêbê siê ¶mieje.

Gadaæ, miast, po pró¿nicy, jed¼cie wprost do stolicy,
Niech przyjazne prowadz± was bogi.
Z wami ja nie pojadê, lecz jad±cym dam radê:
Trzej jeste¶cie i macie trzy drogi.