Przez wieki z powodzeniem u¿ywany przez Indian Ojibwa w celu poprawy zdrowia wspó³plemieñców. Do sporz±dzania tej herbatki stosowali rodzime zio³a: korzeñ ³opianu, szczaw polny, korê wi±zu czerwonego oraz tzw. „rabarbar indiañski”.

ESSIAC®   - bo pod takim mianem znamy dzi¶ indiañsk± herbatkê (jej nazwa to nazwisko Caisse czytane na wspak) jest starszy ni¿ wiêkszo¶æ znanych preparatów. Indianie stosowali go z powodzeniem przez setki lat.

Zanim ludzko¶æ nauczy³a siê syntezy zwi±zków chemicznych, tworz±c leki z³o¿one z substancji niespotykanych w przyrodzie, lekarstwa naturalne stanowi³y prawdziwy skarb. Jednym z takich produktów jest w³a¶nie ESSIAC® - odkryty ponownie przez kanadyjsk± pielêgniarkê Rene M. Caisse w 1922 roku. W roku 1977 pielêgniarka przekaza³a recepturê mieszanki zio³owej za symbolicznego dolara kanadyjskiej firmie Resperin Corporation. Obecnie ESSIAC® sporz±dza siê wed³ug oryginalnego przepisu, a tworzy go czterosk³adnikowa mieszanka sproszkowanych zió³, po³±czonych ze sob± w ¶ci¶le okre¶lonych proporcjach dla osi±gniêcia maksymalnego efektu synergii (wspó³dzia³ania). Czynniki ro¶linne zawarte w preparacie pomog³y ju¿ tysi±com ludzi na ca³ym ¶wiecie i okaza³y siê skuteczne, tak¿e w po³±czeniu z innymi lekami, nie zak³ócaj±c ich dzia³ania.

ESSIAC® - przeszed³ szereg prób oraz testów badawczych i zda³ egzamin, uzyskuj±c wysokie oceny skuteczno¶ci dzia³ania. Najlepsz± jednak rekomendacj± dla tej herbatki s± listy od wdziêcznych ludzi, które od wielu lat nap³ywaj± do firmy ESSIAC® Canada International z ca³ego ¶wiata.

Siostra Rene M. Caisse wnios³a do medycyny naturalnej ogromny wk³ad. W uznaniu dla jej zas³ug Instytut Badawczy w Kanadzie (Research Institute Canada) przekaza³ wyrazy wdziêczno¶ci za jej uzdrowicielsk± misjê.

Do dnia dzisiejszego oryginalna receptura Rene M. Caisse nikomu nie zosta³a ujawniona oprócz, wspomnianej wcze¶niej, firmy Resperin Canada i dlatego produkty o takiej samej lub podobnie brzmi±cej nazwie, produkowane przez inne firmy, nale¿y traktowaæ jako podróbkê.

Nasz organizm funkcjonuje, a wrêcz mo¿na powiedzieæ - jest sterowany dziêki wielu czynnikom o charakterze antygenów. Znamy ich mnóstwo. Niektóre z nich wystêpuj± w samym organizmie (antygeny tkankowe), i to one okre¶laj± w pewnym sensie jego indywidualne cechy (np. grupa krwi). Inne antygeny znajduj± siê w otaczaj±cym nas ¶rodowisku. Mog± byæ obojêtne dla naszego zdrowia, albo okazaæ siê gro¼ne i wywo³ywaæ ró¿ne choroby – wówczas w ustroju pojawiaj± siê bakterie, wirusy, paso¿yty, czy substancje chemiczne o charakterze toksyn.

Aby przetrwaæ sta³e ataki antygenów chorobotwórczych, nasz organizm musi byæ zaopatrzony w mechanizmy obronne, które umo¿liwiaj± wczesne rozpoznanie wrogiego antygenu i szybkie wdro¿enie procesów samoobrony. Funkcje te pe³ni uk³ad immunologiczny. To on steruje wszystkimi procesami odporno¶ciowymi. Tworz± go pewne wyspecjalizowane komórki, tkanki i narz±dy, jak równie¿ zwi±zki chemiczne natury bia³kowej o charakterze przeciwcia³, kr±¿±ce w p³ynach ustrojowych.

Pierwsz± liniê obrony przed szkodliwymi czynnikami ¶rodowiskowymi stanowi skóra i b³ony ¶luzowe oraz bariera krew – p³yn mózgowo-rdzeniowy. Je¿eli zawiedzie funkcjonowanie tych fizycznych ograniczeñ (np. przy zranieniu skóry), uruchomione zostaj± dalsze mechanizmy obronne. Najpierw uwolnieniu ulegaj± substancje biochemiczne, które inicjuj± reakcjê zapaln± nieswoist±. Jednocze¶nie organizm zwiêksza produkcjê krwinek bia³ych o w³a¶ciwo¶ciach ¿ernych (fagocytarnych), których celem jest bezpo¶rednie zaatakowanie i zniszczenie intruza. Ta faza obrony demonstrowana jest czêsto wzrostem temperatury cia³a. Jest to faza odporno¶ci nieswoistej.

Dalsza aktywizacja uk³adu immunologicznego polega na w³±czeniu siê w proces zwalczania obcego antygenu specjalnych komórek, tzw. limfocytów-T i limfocytów-B. Limfocyty-T dojrzewaj± w grasicy, za¶ limfocyty-B w szpiku kostnym. Obowi±zkiem tych wyspecjalizowanych komórek immunologicznych jest dok³adne zdiagnozowanie czynnika chorobotwórczego i wdro¿enie produkcji substancji chemicznych o charakterze swoistych przeciwcia³, których niszcz±ce dzia³anie jest skierowane przeciwko temu konkretnemu antygenowi. Po wyeliminowaniu czynnika chorobotwórczego reakcja immunologiczna zostaje wy³±czona. Zaczyna siê zdrowienie.