Nieznany Świat - SPA dla duszy z Miguelem Ruizem

SPA dla duszy z Miguelem Ruizem

Maria Rojek

Irena Polkowska-Rutenberg, 80 letnia rzeźbiarka amerykańska polskiego pochodzenia, późno, bo dopiero w 74 roku życia odkryła swoją pasję życiową: pomaganie w rozwoju duchowym, uzdrawianie cierpiących dusz i ich pielęgnowanie. Ale zanim zakochała się w życiu – i zaczęła nauczać tego przedmiotu – przeszła wiele trudnych doświadczeń. Wymieńmy najważniejsze: 5 lat okupacji, Powstanie Warszawskie, utratę bliskich – z całej rodziny została jej tylko matka, śmierć męża, dwie radykalne mastektomie, wreszcie – pokonanie raka dzięki Radykalnemu Wybaczaniu Colina Tippinga i wyleczenie się z kompleksu bycia ofiarą. Od r. 2003 nowojorska artystka prowadzi w Polsce warsztaty radykalnego wybaczania, propaguje też autorską metodę Wyzwalania Wewnętrznego Artysty. Na swojej drodze spotkała niezwykłe osoby: Dr. Jean Houston, Dr. Elanie de Bauport, która pokazała, jak wykorzystać pełny potencjał mózgu dla zrozumienia samego siebie czy Eckharta Tolle, który uczy obserwować Ciało Bolesne – i żyć potęgą teraźniejszości.

Kolejny przełom w życiu Ireny Polkowskiej–Rutenberg przyniosła lektura książek Don Miguela Ruiza - naguala tj. tolteckiego szamana: Głosu wiedzy, Czterech Umów , Ścieżki Miłości i Piątej umowy. Poznała osobiście Don Miguela Ruiza i jego syna Don Jose, którzy przekazują ukrywaną do tej pory wiedzę Tolteków – atrystów i ludzi wiedzy. W Czterech umowach Don Miguel wskazuje, w jaki sposób odzyskać utraconą tożsamość, wyzwalając się z kłamstw i systemu przekonań, narzuconego w dzieciństwie w procesie udomowienia. Nowym, fascynującym darem jest piąta umowa obnażająca rolę symboliki w zniewalaniu umysłu. Właśnie wiedza Tolteków, a zwłaszcza Piąta Umowa, stała się najważniejszą częścią terapii, którą pani Irena prowadzi w swoim SPA dla Duszy. Wszak trzeba nauczyć się dogadzania duszy po to, aby jak najdłużej z nam i została...
Pani Irena uważa, że niemal wszyscy żyjemy jak niewolnicy w Jaskini Platona. Odwróceni tyłem do światła, spętani lękiem oglądamy na ścianie jaskini grę cieni. Zdaniem Sokratesa tylko nieliczni, których starożytny myśliciel nazywa Artystami, potrafią uwolnić się z więzów ograniczeń, wychodząc na światło słońca, poznając miłość, Boga, piękno życia.
Misją i pasją nowojorskiej artystki stało się wyzwalanie cierpiących i poszukujących wolności z niewoli kłamstw narzuconych w dzieciństwie. To z zasad wpajanych w procesie wychowania zbudowaliśmy system przekonań tak mocny, jak kamienne ściany jaskini.
Jako dzieci baliśmy się wciąż, że nie spełnimy oczekiwań rodziców, że coś jest z nami nie tak, że musimy się zmienić, żeby zasłużyć na miłość.
A że istnieje tylko lęk lub miłość: życie pod presją lęku spowodowało, że nie potrafimy pokochać siebie. Tym samym – także innych.
Takie zalęknione osoby przyjmują rolę ofiary jak np. znajoma pani Ireny, skarżąca się na to, że nawet komary jej nie lubią (cięły wszystkich naokoło oprócz niej). Kto jest ofiarą – przyciąga inne ofiary i żyje w piekle rozpaczy, oskarżeń itp.
Cztery pierwsze umowy don Miguela Ruiza są narzędziami, które trzeba zastosować, aby stało się możliwe przyjęcie piątej umowy, która jest wielkim darem, prowadzącym do mistrzostwa duchowego.
Na początku uczestnicy zajęć muszą sobie odpowiedzieć na pytanie: w jaki sposób karano mnie w dzieciństwie? Ci, których zawstydzano – łączą się w kółko. Skazywani na samotność czy znieważani – tworzą następne kręgi. W kole opowiadają sobie o swoich doznaniach, przykrościach, zastanawiając się, w jaki sposób tamte przeżycia wpływają na obecne życie. Czy nie dlatego dramaty życiowe kończą się samotnością, że jako dzieci bywali zamykani za karę w komórce? Czy sami karzą się w ten sposób – już w dorosłym życiu?
Kiedy zrozumiemy ten mechanizm – zawrzemy ze sobą pierwszą umowę: Szanujemy nasze słowo i przestajemy go używać przeciw sobie. Odtąd nie będziemy się bać i sami siebie karać. Zdobędziemy się na miłość, która się nam należy. Wszak jesteśmy dziećmi Boga, który stworzył tylko piękno i dobro. Stad wniosek: my jesteśmy piękni i dobrzy.
Nie musimy się zmieniać. Jesteśmy w porządku. Przestajemy się obwiniać – i nie bierzemy do siebie żadnych krytycznych uwag i opinii innych. Druga umowa zostaje przyjęta w momencie, gdy zrozumiemy, że złośliwości, które słyszymy od drugiej osoby – tak naprawdę dotyczą jej samej, a nie nas. Ktoś, kto nazywa cię kłamcą – sam ma kłopoty z prawdomównością. Odtąd nie bierzemy sobie do serca cudzych kłamstw i dramatów
W trzeciej umowie rozpoznajemy genezę światopoglądu narzuconego nam w trakcie udomowienia. Podczas ćwiczeń przekonujemy się, jak łatwo się pomylić, gdy próbujemy oszacować wiek partnera, chcemy odgadnąć czym się zajmuje, jakich ma sąsiadów itp. Odtąd wiemy, że trzeba prowadzić dokładną i obserwację, postanawiamy nie przyjmować niczego bez sprawdzenia, wyjaśnienia wątpliwości. Nastawienie krytyczne sprawia, że zaczynamy walkę z narzuconymi przekonaniami i odziedziczonym obrazem świata. To etap wojownika, który walczy o odzyskanie utraconej tożsamości. Zanim na powrót stanie się sobą - przeplata kłamstwo ze swoją wewnętrzną prawdą. Wojownik poznaje moc wiary, spajającej system przejętych, a przecież cudzych przekonań, tak silnie, jak zaprawa murarska.
Wyzwolenie z modelu udomowienia sprawi, że praca przestanie być przykrym obowiązkiem, do którego byliśmy zmuszani. Wybierzemy aktywność którą naprawdę kochamy – pracując po mistrzowsku i z pasją. Na tym polega realizacja czwartej umowy.

Piąta umowa
Nikt nie wierzy już w Zeusa czy Ozyrysa, za to wielu – w demokrację, sprawiedliwość, niepodległość – elementy przyjętego przez społeczeństwo systemu wartości. Piąta umowa to niezwykły prezent: dar wątpienia. Głosi ona: Bądź sceptyczny, ale naucz się słuchać. Przy czym, jak naucza Miguel Ruiz- należy słuchać trzecim uchem – angażując swoją intuicję. Pani Irena, idąc za swoim mistrzem, uświadamia słuchaczom niebezpieczeństwa, które stwarza język symboli. Pokazuje też, że zrealizowanie piątej umowy prowadzi do samoświadomości. Wojownik staje się mistrzem, wie, że sam jest mocą i światłem – podobnie jak inne byty. Gdy runie mur, odgradzający człowieka od świata, narodzi się poczucie jedności, ze wszystkim, co żyje. Mistrz wstępuje w świat miłości, wie, że sam jest drogą prawdą i życiem.
Teraz może zbawić sam siebie. Czy można osiągnąć coś więcej?

Szczegóły:
www.IrenaPolkowska-Rutenberg.pl