Stary Polak chłopaków, bystrych jak sam, Polaków
Raz do siebie przyzywa i gada:
– WyprowadĽcie swe fury, naładujcie komóry,
Wreszcie ruszyć czas dupę wypada.

My z daleka od miasta, czas posłuchać, i basta,
Co tam, kurde, na ¶wiecie się dzieje:
„Ruch” tu pism nie rozwozi, toż ciemnota nam grozi
I przyjezdny wprost w gębę się ¶mieje.

Gadać, miast, po próżnicy, jedĽcie wprost do stolicy,
Niech przyjazne prowadz± was bogi.
Z wami ja nie pojadę, lecz jad±cym dam radę:
Trzej jeste¶cie i macie trzy drogi.