Bön – najstarsza religia świata

Według bonpo – wyznawców duchowej tradycji Bön – religia ta liczy 17 tys. lat, co czyni ją najstarszym lub jednym z najstarszych wyznań świata. W starożytnym Królestwie Szang-Szung (dzisiejszy Tybet zachodni) była ona religią państwową. Przybyła z innego, starego królestwa o nazwie Tazig, krainy utożsamianej przez część badaczy z obszarem dawnej Persji (dzisiejszy Iran)

Ory­gi­nal­ny Bön jest skarb­ni­cą wie­dzy o rytu­al­nych prak­ty­kach opie­ra­ją­cych się na pod­sta­wo­wych zasa­dach inte­rak­cji czło­wie­ka z siła­mi zew­nę­trzny­mi i Kosmo­sem. Te obec­ne we Wszech­świe­cie ener­gie ule­gły per­so­ni­fi­ka­cji i zarzą­dza­ne są przez nad­ludz­kie isto­ty. Mają one zdol­ność do stwa­rza­nia zarów­no dobro­by­tu, jak też roz­ma­itych prze­szkód. Poprzez odpo­wied­ni dźwięk, syla­by i recy­ta­cję man­try, prak­ty­ku­ją­cy Bön nawią­zy­wa­li kon­takt z ukry­ty­mi siła­mi, rzą­dzą­cy­mi całą egzystencją.

Osta­tecz­nie Bön uległ refor­ma­cji wraz z poja­wie­niem się wiel­kie­go nauczy­cie­la Ton­py Szen­ra­ba Miwo­cze, któ­ry dał począ­tek ducho­wej tra­dy­cji Yung­drung Bön – Odwiecz­ne­mu Bono­wi. Jego nauki roz­prze­strze­nia­ły się wów­czas na zasa­dzie prze­ka­zu men­tal­ne­go, czy­li z Umy­słu Mis­trza, bez­po­śred­nio do umy­słu ucznia, bez uży­cia słów. Według tra­dy­cji zosta­ły spi­sa­ne póź­niej przez uczniów jego następ­cy Muczo Dem­dru­ga. Bon­po­wie kla­sy­fi­ku­ją ducho­we nauki i prak­ty­ki Szen­ra­ba na dzie­więć ście­żek lub pojaz­dów, w tym czte­ry dro­gi Przy­czy­ny i pięć dróg Rezul­ta­tu. Wyróż­nia­my tu rów­nież nie jed­ną, ale aż trzy oddziel­ne tra­dy­cje i linie prze­ka­zu nauk Dzog­czen (Wiel­kiej Dosko­na­ło­ści), któ­rych tek­sty zawar­te są zarów­no w kano­nie Kan­dżur Bon­po, jak i Ten­dżur. W Bonie znaj­du­je się rów­nież cała żeń­ska linia prze­ka­zu – Yetri Tasel, obej­mu­ją­ca bio­gra­fię i nauki wiel­kich, urze­czy­wist­nio­nych mistrzyń, jak np. Czo­za Bon­mo.

PRZECZYTAJ TAKŻE

Nikołaj Roerich – synteza duchowości i sztuki

Amonity i boska proporcja

Reli­gia ta roz­kwi­ta­ła w Szang Szung aż do VII w., w któ­rym to nastą­pi­ło przy­łą­cze­nie tego kró­le­stwa do Kró­le­stwa Tybe­tu. Z kolei w VIII w., wraz z przy­ję­ciem bud­dy­zmu jako głów­nej reli­gii, sta­ra tra­dy­cja zaczę­ła odcho­dzić na dal­szy plan. Nie­mniej jed­nak Bön oca­lał dzię­ki ludziom, któ­rzy zacho­wa­li swo­je prze­ko­na­nia reli­gij­ne, a jego nauki prze­trwa­ły do dziś.

Pochodzenie Bonu

Według tra­dy­cyj­nej nar­ra­cji, Bön ma swo­je źró­dło w kra­inie Olmo Lun­gring, któ­ra sta­no­wi­ła część więk­sze­go kra­ju o nazwie Tazig. Ol ozna­cza nie­zro­dzo­ne, Mo – nie­na­ru­szal­ne, Lung – świę­ty prze­kaz ust­ny Ton­py Szen­ra­ba, a Ring – wiecz­ne współ­czu­cie.