Monarch – mroczny mit kontroli umysłu

Czy możliwe jest stworzenie człowieka, który bezwiednie wykonuje rozkazy swoich mocodawców? Czy odpowiednio zaprogramowany umysł może stać się narzędziem szpiegostwa, zabójstwa lub manipulacji? Zwolennicy teorii spiskowej, znanej jako Monarch, twierdzą, że właśnie taki program od dziesięcioleci funkcjonuje w cieniu, prowadzony przez tajne służby, wojskowych specjalistów i wpływowe elity

Wmyśl tej teo­rii tysią­ce ludzi zosta­ło pod­da­nych bru­tal­nym eks­pe­ry­men­tom psy­cho­lo­gicz­nym, któ­rych celem było stwo­rze­nie ide­al­nie kon­tro­lo­wa­nych agen­tów. Pro­blem pole­ga na tym, że gra­ni­ca mię­dzy udo­ku­men­to­wa­ny­mi fak­ta­mi a sen­sa­cyj­ny­mi spe­ku­la­cja­mi jest tutaj wyjąt­ko­wo trud­na do uchwycenia.

Aby zro­zu­mieć feno­men teo­rii Monarch, trze­ba cof­nąć się do cza­sów zim­nej woj­ny i poznać histo­rię, któ­ra dla wie­lu sta­ła się dowo­dem, że rze­czy­wi­stość bywa bar­dziej nie­po­ko­ją­ca od fikcji.

PRZECZYTAJ TAKŻE

10 kroków do uzdrowienia. Spotkanie z Michałem Toczyłowskim

Wzgórze, na którym zaczęła się historia

Skąd wzięła się teoria programowania Monarch?

Teo­ria Monarch nie poja­wi­ła się nagle. Jej korze­nie się­ga­ją kil­ku róż­nych zja­wisk spo­łecz­nych i kul­tu­ro­wych, któ­re zaczę­ły się ze sobą spla­tać pod koniec XX w. Szcze­gól­ne zna­cze­nie mia­ły lata 80. i 90., gdy w Sta­nach Zjed­no­czo­nych ogrom­ną popu­lar­ność zdo­by­ły histo­rie doty­czą­ce tak zwa­nych odzy­ska­nych wspo­mnień. Coraz wię­cej osób twier­dzi­ło, że pod­czas tera­pii przy­po­mi­na sobie trau­ma­tycz­ne wyda­rze­nia z dzie­ciń­stwa, któ­rych wcze­śniej nie pamiętało.

W tym samym cza­sie zaczę­ły poja­wiać się rela­cje ludzi utrzy­mu­ją­cych, iż byli ofia­ra­mi taj­nych eks­pe­ry­men­tów psy­cho­lo­gicz­nych. Nie­któ­rzy opo­wia­da­li o rze­ko­mym pro­gra­mo­wa­niu oso­bo­wo­ści, inni o hip­no­zie, prze­mo­cy i mani­pu­la­cji pro­wa­dzo­nej przez nie­zna­ne orga­ni­za­cje. Histo­rie te szyb­ko zaczę­ły krą­żyć w śro­do­wi­skach zaj­mu­ją­cych się teo­ria­mi spiskowymi.

Zna­czą­cą rolę ode­grał rów­nież roz­wój Inter­ne­tu. To wła­śnie sieć pozwo­li­ła na szyb­kie roz­po­wszech­nia­nie rela­cji świad­ków, inter­pre­ta­cji doku­men­tów oraz coraz bar­dziej roz­bu­do­wa­nych nar­ra­cji o ukry­tym sys­te­mie kon­tro­li umy­słu. Poszcze­gól­ne opo­wie­ści zaczę­ły łączyć się w jed­ną więk­szą his­torię. W jej cen­trum zna­la­zła się nazwa Monarch.

Według zwo­len­ni­ków teo­rii miał to być taj­ny pro­gram roz­wi­ja­ny przez deka­dy, znacz­nie bar­dziej zaawan­so­wa­ny niż wszyst­ko, o czym ofi­cjal­nie infor­mo­wa­ły rzą­dy. Co cie­ka­we, nie przed­sta­wio­no nig­dy doku­men­tów jed­no­znacz­nie potwier­dza­ją­cych ist­nie­nie takie­go pro­jek­tu. Mimo to teo­ria zdo­by­ła ogrom­ną popu­lar­ność, ponie­waż odwo­ły­wa­ła się do cze­goś, co było bez­spor­nym fak­tem – rzeczywis­tych eks­pe­ry­men­tów pro­wa­dzo­nych przez ame­ry­kań­skie służ­by specjalne.

MKUltra – historia, która nadała teorii wiarygodność

Kie­dy w dys­ku­sjach o Monarch poja­wia się argu­ment o kon­tro­li umy­słu, nie­mal zawsze pada nazwa MKUl­tra. Cho­dzi o rze­czy­wi­sty pro­gram badaw­czy, pro­wa­dzo­ny przez CIA od począt­ku lat 50. XX w. Jego celem było spraw­dze­nie, czy moż­li­we jest wpły­wa­nie na ludz­kie zacho­wa­nie za pomo­cą środ­ków che­micz­nych, tech­nik psy­cho­lo­gicz­nych i róż­ne­go rodza­ju metod przesłuchań.