Na szlaku uzdrawiających źródełek

O tym, że bez wody nie byłoby życia, wie każdy. Jednak zbyt rzadko sięgamy po wodę zdrową i o dobrych właściwościach energetycznych. Tymczasem na terenie Polski możemy znaleźć wiele źródełek, którym przypisywane są niezwykłe walory

Wizja Julianny i źródełko na Górce

Pod koniec XIX w. sław­na sta­ła się Gór­ka w Szczyr­ku. W lip­cu 1894 r., wów­czas 12-let­niej zbie­ra­ją­cej grzy­by Julian­nie Pezdzie uka­za­ła się na buku Mat­ka Boska. Z ciem­ną twa­rzą, w brą­zo­wych sza­tach. Dziew­czyn­ka, prze­ra­żo­na, ucie­kła, ale w kolej­nych dniach wra­ca­ła do buka, już z trze­ma kole­żan­ka­mi, któ­re rów­nież widzia­ły tajem­ni­czą postać. Mary­ja zachę­ca­ła ponoć do modle­nia się i śpie­wa­nia Godzi­nek oraz zbu­do­wa­nia świą­ty­ni. Jeden z naocz­nych świad­ków napi­sał książ­kę w for­mie pamięt­ni­ka, w któ­rym dokład­nie te wyda­rze­nia zre­la­cjo­no­wał. Opi­sał m.in., jak Julian­na i jej towa­rzysz­ki uno­szą się w eks­ta­zie w powie­trzu, pod­czas widzenia.

Wkrót­ce wytry­snę­ło tam źró­deł­ko, co zapo­wie­dzia­ła dzie­ciom Mat­ka Boska. Gdy wieść o cudzie się roz­nio­sła, na Gór­kę zaczę­ły przy­by­wać piel­grzym­ki. Pro­boszcz i urzęd­ni­cy kościel­ni byli począt­ko­wo nie­uf­ni, ale żaden z nich nie śmiał zabro­nić przy­cho­dzą­cym tam ludziom się modlić. W miej­scu obja­wień zbu­do­wa­no kapli­cę drew­nia­ną, a w 1912 r. muro­wa­ną. Wraz ze wznie­sie­niem w latach 1948–1953 dzi­siej­szej świą­ty­ni powsta­ło sank­tu­arium maryj­ne, któ­re taki tytuł uzy­ska­ło ofi­cjal­nie w 1994 r. Opie­ku­ją się nim obec­nie sale­zja­nie. Obok stoi Kapli­ca Obja­wie­nia z frag­men­tem wspo­mnia­ne­go wcze­śniej buka. Poni­żej znaj­du­je się Gro­ta Mat­ki Bożej oraz kry­ni­ca, któ­rej wody są uzna­wa­ne za cudowne.

PRZECZYTAJ TAKŻE

Amonity i boska proporcja

Urok wiedzy pozornej, czyli głębia bez treści

Miej­sce obja­wie­nia jest nie­zwy­kłe pod wzglę­dem ener­ge­tycz­nym. Bada­nia wyka­za­ły, iż wystę­pu­je tu pozy­tyw­ne pro­mie­nio­wa­nie kosmicz­ne o pozio­mie 40000–50000 jed­no­stek Bovi­sa (j.B.). W koście­le, przy kapli­cy oraz przy gro­cie domi­nu­ją sub­tel­ne wibra­cje o bar­wie nie­bie­skiej (oddzia­ły­wa­nie wyci­sza­ją­ce), a przy źró­deł­ku i na ławecz­kach w pobli­żu wystę­pu­je uzdra­wia­ją­ce, wzmac­nia­ją­ce bio­po­le pro­mie­nio­wa­nie w kolo­rze bia­łym. Sama woda ma rów­nież dobre wła­ści­wo­ści zwięk­sza­ją­ce zna­czą­co po jej spo­ży­ciu bio­wi­tal­ność. Czę­sto­tli­wo­ści wystę­pu­ją­ce przy gro­cie i źró­deł­ku mogą leczyć bez­sen­ność, zno­sić blo­ka­dy ener­ge­tycz­ne i napię­cia mięśniowe.

War­to wybrać się na Gór­kę, aby się wyci­szyć, pome­dy­to­wać, zre­ge­ne­ro­wać siły, na­b­rać źró­dla­nej wody. Naj­le­piej w zwy­kły dzień poza sezo­nem, rano lub póź­nym wie­czo­rem, kie­dy przy­by­wa tu naj­mniej osób.