Perspektywa resetu duchowego

[caption id="attachment_4263" align="aligncenter" width="1140"] Kościół Jezuitów płonący w Santiago de Chile - po fali podpaleń kośćiołów przez rozgniewany tłum w 2020 r. (fot. Shutterstock z archiwum I. Witkowskiego)[/caption] Świat przechodzi największy być może kryzys od początku swego istnienia. Mamy pandemię, wywołującą widoczne przemiany społeczne (uaktywnienie nurtów rewolucyjnych), licznym krajom grozi też poważna zapaść gospodarcza

Forsowny dodruk pieniędzy i zadłużanie się wielu państw sprawiają, że grona eksperckie mówią o możliwości załamania globalnego systemu finansowego. To już widać, chociaż ludzie odsuwają od siebie myśl, że rozpoczęły się zmiany fundamentalne, bo każdą taką myśl na poziomie podświadomym traktuje się jako zagrożenie.

Instynktownie boimy się zmian, zwłaszcza takich, które zagrażają rdzeniowi osobowości – które podważają to, co milcząco przyjmowaliśmy dotychczas jako podstawę swej egzystencji. Coraz więcej osób zdradza więc groźne reakcje lękowe, które uruchamiają w nich obronne zmiany, takie jak np. wypieranie prawd, czyli odrzucanie rzeczywistości. Są one groźne, bo jeśli sytuacja będzie rozwijała się tak, jak się rozwija, ów pierwotny mechanizm obronny zacznie uciekać się do zachowań wręcz psychotycznych, takich, których następstwa mogą okazać się nieodwracalne.

Jeśli uznamy, albo dopuścimy myśl, że właśnie to stanowi największe zagrożenie, trzeba zwrócić uwagę na to, co wprost doprowadzi do burzenia światopoglądów – a więc tego, co dzieje się z religijnością i z Kościołem.

Powszechne jest przekonanie, nawet wśród zwykłych ludzi, że Kościół stoi obecnie nad przepaścią. Co jednak stanie się, gdy instytucja, o jakiej mowa, wykona ten kardynalny krok naprzód? Co z tego będzie wynikało dla nas?

Przede wszystkim, jak sądzę, załamie się powszechne przekonanie, iż pandemia się skończy, po czym wszystko wróci do normy. Będzie widać, że mamy do czynienia z przemianami idącymi szerokim frontem. Co prawda, to już widać, ale wielu ludzi wciąż boi się dopuszczenia do świadomości takiej wersji wydarzeń. Co więcej, dominującym zjawiskiem stanie się percepcja apokaliptyczna , bo mielibyśmy do czynienia ze spełnieniem proroctw i różnych wizji, których, jak wiadomo, odnotowano w historii wiele.

Przypomnę krótko tylko o niektórych. Przede wszystkim wchodzi tu w grę Fatima. Jan Paweł II ujawnił tzw. wizję siostry Łucji , przedstawiając ją jako trzecią tajemnicę fatimską, chociaż wiadomo było, że zaczynała się ona od słów: W Portugalii dogmat wiary katolickiej zachowa się (co sugerowało nadejście końca Kościoła!), których w opisie wizji zabrakło. Nawiasem mówiąc, kardynał Ratzinger skomentował to ujawnienie mówiąc: Nie została ujawniona żadna wielka tajemnica, ani uchylona zasłona przyszłości. Więcej rzec nie mógł, bo wszedłby w otwarty konflikt z papieżem...

Sama wizja, według różnych enuncjacji wprawdzie łagodniejsza, też przecież mówiła o rzezi kleru i zabiciu papieża na jakiejś górze. Inne ważne, uznane przez Kościół, objawienie apokaliptyczne – z japońskiej Akity, uzupełniało przekazy fatimskie zapowiedzią schizmy, otwartej walki w łonie Kościoła. Były też inne zapowiedzi, mówiące wprost o jego śmierci, np. ojca Stefano Gobbiego z 1976 roku, blisko zresztą związanego z Watykanem, w których informowano, że Także Kościół zostanie ofiarowany – jak Chrystus na Krzyżu – i wezwany aby umrzeć dla zbawienia i odnowy świata.

Dla odnowy świata? A więc z tego powodu to wszystko się dzieje? Musimy sobie zdać sprawę z faktu, że nie da się wywołać żadnych poważnych przewartościowań w ludziach wyłącznie racjonalnymi argumentami. W istocie nie da się zrobić nic, dopóki światopoglądy nie zostaną obalone w całości.

I to właśnie będzie się działo, jeśli stojący nad przepaścią Kościół wykona jednak krok naprzód. Zaistnieje pewna trwała zmiana, bo ludzie zaczną zastanawiać się, co stanie się ze światem i od czego to zależy. Będą chwytać się każdej nadziei, dlatego zwrócą uwagę na zapowiedzi narodzin świata lepszego niż ten dotychczasowy, na kwestię przyszłości. Pojawi się myśl, że jeśli mamy apokalipsę, to co zrobiliśmy źle?

Refleksja ta okaże się przeskokiem o dalekosiężnych następstwach. Tym samym paradygmat zakładający, że wszystko wróci do swojskiej normy , zniknie. Droga powrotu do przeszłości zostanie zamknięta, a ludzie zaczną myśleć o swoim świecie i o przyszłości zupełnie inaczej niż dotychczas. Rozpocznie się faza wielkiego fermentu umysłowego, w następstwie którego wiele rzeczy, przyjmowanych dotąd jako oczywistości, będzie kwestionowanych. Doceni się rozwiązania, które dotąd prawie nikogo nie interesowały. W ten sposób droga ku nowemu światu stanie otworem, choć oczywiście nie wszyscy od razują to dostrzegą. Jednak, gdy ludzie zaczną inaczej widzieć rzeczywistość – zmieni się cały świat.

Perspektywa resetu duchowego

NŚ 06/2021

Igor Witkowski

Dodaj komentarz Anuluj pisanie odpowiedzi

Chirurgia uczuć

Wszystko jest po to, by ci pomóc… (1)

Podcasty

Nieznana historia ewolucji miłości

Popularne

Nieznany Świat 05/2026 (425)

Wielka kradzież świadomości

Odszedł, ale nie umarł

Witamy z powrotem!

Załóż nowe konto!

Zresetuj swoje hasło

Czy na pewno chcesz odblokować ten wpis?

Czy na pewno chcesz anulować subskrypcję?

Kolejka

Perspektywa resetu duchowego

NŚ 06/2021

Dalsza treść jest płatna

Czytaj bez ograniczeń

Igor Witkowski

Dodaj komentarz Anuluj pisanie odpowiedzi

Chirurgia uczuć

Wszystko jest po to, by ci pomóc… (1)

Podcasty

Nieznana historia ewolucji miłości

Popularne

Nieznany Świat 05/2026 (425)

Wielka kradzież świadomości

Odszedł, ale nie umarł

Witamy z powrotem!

Załóż nowe konto!

Zresetuj swoje hasło

Czy na pewno chcesz odblokować ten wpis?

Czy na pewno chcesz anulować subskrypcję?

Kolejka