Wielka kradzież świadomości

Siedzę w autobusie i patrzę na twarze współpasażerów. To widok, który jeszcze dwadzieścia lat temu uznalibyśmy za scenę z filmu SF o inwazji obcych. Kilkanaście osób w różnym wieku, a każda z nich ma wzrok wbity w świecący ekran trzymanego w dłoni telefonu. Panuje nienaturalna cisza, która wcale nie jest spokojem, to transowa izolacja

Jeste­śmy tu fizycz­nie, ale świa­do­mość więk­szo­ści z tych ludzi jest zupeł­nie gdzie indziej, mie­lo­na przez algo­ryt­my i kra­dzio­na przez krót­kie fil­mi­ki. Jako oso­ba, któ­ra od 2000 r. dzia­ła w Inter­ne­cie, a tak­że zaj­mu­je się tema­ty­ką roz­wo­ju świa­do­mo­ści oraz OOBE, widzę to wyraź­nie: jeste­śmy świad­ka­mi naj­więk­szej w histo­rii zbio­ro­wej hipnozy.

Mój ducho­wy men­tor Nagu­al Julian zawsze ostrze­gał mnie przed tym, co krad­nie moją uwa­gę. Powta­rzał: jest ona naj­waż­niej­sza – zasta­nów się, kto trzy­ma jej dru­gi koniec. Julia­no­wi cho­dzi­ło o to, że uwa­ga to ener­gia życio­wa w czy­stej posta­ci, a naszym zada­niem jest świa­do­me kie­ro­wa­nie nią. Musia­łem nauczyć się, gdzie ją loku­ję i czy to mi słu­ży. Dzi­siaj musi­my w koń­cu pojąć, iż uwa­ga to nic inne­go, jak nasza świa­do­mość w dzia­ła­niu – jedy­na real­na walu­ta, jaką fak­tycz­nie posia­da­my. Pro­blem pole­ga na tym, że trwo­ni­my ją bez opa­mię­ta­nia, odda­jąc za dar­mo kor­po­ra­cjom. One pro­jek­tu­ją swo­je narzę­dzia tak, by wysy­sa­ły z nas ener­gię życio­wą sku­tecz­niej niż jaka­kol­wiek używ­ka – wszel­kie apli­ka­cje, media spo­łecz­no­ścio­we, gry, ser­wi­sy rand­ko­we, a nawet por­ta­le zakupowe.

PRZECZYTAJ TAKŻE

Nie tylko ciało. O holistycznym podejściu do zdrowia i choroby

EMPATIA. Echa wielkiej Medytacji NŚ 2025

Sta­li­śmy się uczest­ni­ka­mi gry, któ­ra tak szczel­nie zapę­tla naszą uwa­gę, że prze­sta­li­śmy dostrze­gać jakie­kol­wiek wyj­ście z tej mat­ni. Mało tego, pod­stęp ten jest tak dosko­na­ły, że czło­wiek, będąc w głę­bo­kim tran­sie, z prze­ko­na­niem stwier­dza, że ta gra mu się podoba.

Prawda, która boli

Więk­szość z nas żyje w głę­bo­kim kłam­stwie. Myśli­my: mnie to nie doty­czy, kon­tro­lu­ję to, uży­wam tele­fo­nu jedy­nie do pra­cy, spraw­dzam tyl­ko waż­ne infor­ma­cje. To pod­sta­wo­wy błąd, któ­ry nie pozwa­la potrak­to­wać spra­wy poważ­nie. Dla­te­go też więk­szość osób nigdy nie poko­nu­je swo­je­go uza­leż­nie­nia. Jeśli chcesz odzy­skać sie­bie, musisz sta­nąć w praw­dzie i przy­znać: tak, uza­leż­ni­łem się. Jestem pod wpły­wem tech­no­lo­gii. Bez tej bez­względ­nej uczci­wo­ści wobec same­go sie­bie nie ma mowy o jakiej­kol­wiek zmia­nie. To pierw­szy krok na ścież­ce do wolności.

Gdy oglą­da­my kil­ku­se­kun­do­we fil­mi­ki, nasz umysł prze­cho­dzi w tryb pasywny.

Obec­nie ludzie nie­mal cał­ko­wi­cie prze­sta­li czy­tać książ­ki. Jako autor, któ­ry od ponad 12 lat aktyw­nie obser­wu­ję bran­żę wydaw­ni­czą i rynek księ­gar­ski, ten regres widzę z bole­sną wyra­zi­sto­ścią. Chce­my przy­swa­jać tre­ści szyb­ko, łatwo, bez wysił­ku. Czy­ta­nie to pro­ces, któ­ry wyma­ga sku­pie­nia, ana­li­zy, cza­su, a przede wszyst­kim wła­snej wyobraź­ni. Kie­dy scrol­lu­je­my krót­kie nagłów­ki lub oglą­da­my kil­ku­se­kun­do­we fil­mi­ki, nasz umysł prze­cho­dzi w tryb pasyw­ny. Sta­je­my się odbior­ni­ka­mi, a nie twór­ca­mi. Brak nam cza­su na prze­my­śle­nia, na głęb­szą ana­li­zę rze­czy­wi­sto­ści. Co gor­sza, panicz­nie boimy się nudy.

Strach przed nudą i ciszą

Nuda sta­ła się współ­cze­snym demo­nem, przed któ­rym ucie­ka­my przy każ­dej moż­li­wej oka­zji. Tym­cza­sem to wła­śnie wte­dy, w tych pustych chwi­lach rodzi się inwen­cja twór­cza, kon­tak­tu­je­my się z wła­snym wnę­trzem.

Ludzie boją się tej ciszy, bo wymu­sza spo­tka­nie z samym sobą, z wła­sny­mi lęka­mi, z pustką.

To w trak­cie tego wypo­czyn­ku umy­sło­we­go powsta­ją naj­lep­sze pomy­sły i przy­cho­dzi do nas inspi­ra­cja. Dla Cza­row­ni­ków naj­waż­niej­szą prak­ty­ką jest wewnętrz­na cisza. To stan, do któ­re­go dąży się ze wszyst­kich sił, jest on bowiem naj­więk­szym bło­go­sła­wień­stwem, bo zawie­ra w sobie całą nie­zbęd­ną wiedzę.

Dzi­siej­szy świat idzie w dokład­nie odwrot­nym kie­run­ku. Ludzie boją się tej ciszy, bo wymu­sza spo­tka­nie z samym sobą, z wła­sny­mi lęka­mi, z pust­ką. Więc zamiast odpo­czy­wać, prze­bodź­co­wu­je­my się jesz­cze bar­dziej, myśląc, że kolej­na por­cja cyfro­wych infor­ma­cji nas nasy­ci. To błęd­ne koło, któ­re pro­wa­dzi do cał­ko­wi­te­go zani­ku wła­snej inwen­cji. Doszło do tego, że nawet two­rze­nie odda­je­my maszy­nom -– spro­wa­dza­my nasz poten­cjał do wpi­sy­wa­nia pole­ceń, któ­re sztucz­na inte­li­gen­cja ma za nas wyko­nać. To nie jest ewo­lu­cja, to abdy­ka­cja z człowieczeństwa.

Ścieżka wojownika to konieczność

Repre­zen­tu­ję wie­dzę Cza­row­ni­ków, mają­cą za zada­nie roz­wi­nąć ludz­ki poten­cjał do mak­si­mum. Na tej ścież­ce trze­ba stać się Wojow­ni­kiem. Więk­szość osób jest prze­ra­żo­na sko­kiem w nie­zna­ne, woli żyć w oszu­stwie, w bez­piecz­nym miej­scu, któ­re zna.

W pustych chwi­lach rodzi się inwen­cja twór­cza, kon­tak­tu­je­my się z wła­snym wnętrzem.

Nie każ­dy musi stać się Cza­row­ni­kiem i podą­żać ścież­ką, jaką pre­zen­tu­ję w swo­ich książ­kach. Zapew­niam jed­nak, że w dzi­siej­szych cza­sach ten, kto chce pozo­stać isto­tą świa­do­mą, musi wejść na ścież­kę wojow­ni­ka. Dla­cze­go? Ponie­waż tyl­ko posta­wa wojow­ni­ka: czuj­ne­go, zdy­scy­pli­no­wa­ne­go, nie­ustę­pli­we­go, jest w sta­nie utrzy­mać naszą uwa­gę oraz świa­do­mość. To wal­ka, któ­ra nie ma koń­ca. Cią­gle coś będzie nas chcia­ło od tego odwieść. Bez tej nie­zbęd­nej dys­cy­pli­ny będzie­my tyl­ko pion­ka­mi w cudzej grze.

W mojej naj­now­szej książ­ce OOBE. Życie real­nym mitem piszę o tym, że będąc w peł­ni świa­do­my­mi, może­my two­rzyć swój wła­sny real­ny mit. Życie peł­ne pasji i zado­wo­le­nia. Prze­cięt­ny czło­wiek nie ma dziś tej moż­li­wo­ści. Żyje bowiem w takim świe­cie, jaki mu zafun­do­wa­no, w goto­wej nar­ra­cji, krad­ną­cej mu marze­nia, odbie­ra­ją­cej siły wital­ne. Aby to zmie­nić, musi­my odzy­skać naszą energię.

Pomóc nam w tym może jed­na z prak­tyk Cza­row­ni­ków, któ­ra nazy­wa się reka­pi­tu­la­cją. To tech­ni­ka pole­ga­ją­ca na prze­glą­dzie wła­sne­go życia, by uwol­nić ener­gię uwię­zio­ną w prze­szło­ści, w rela­cjach, miej­scach i emocjach.

Zacznij od małych rze­czy. Prze­czy­taj książ­kę, któ­ra wyma­ga od cie­bie wysiłku.

Dopie­ro z odzy­ska­ną ener­gią może­my nabrać sił, by wyrwać się spod narzu­co­nych wpły­wów. Dzię­ki niej jeste­śmy w sta­nie zacząć zanu­rzać się w wewnętrz­ną ciszę. To jedy­na dro­ga, by żyć w nie­bie wła­snej wol­no­ści, pod­czas gdy resz­ta świa­ta dry­fu­je w pie­kle cyfro­wej nieświadomości.

Czas na wybór

Musisz ze wszyst­kich swo­ich sił zawal­czyć o sie­bie. Skup się na tym, na co napraw­dę masz wpływ – na sobie. Nie zmie­nisz tego, że świat osza­lał, ale możesz zde­cy­do­wać, iż nie będziesz czę­ścią tego szaleństwa.

Zacznij od małych rze­czy: poczuj nudę, nie ucie­kaj od niej. Prze­czy­taj książ­kę, któ­ra wyma­ga od cie­bie wysił­ku. Wyłącz tele­fon na kil­ka godzin i obser­wuj, co wte­dy czujesz.

Two­ja świa­do­mość to skarb, a jej ochro­na to naj­waż­niej­sza bitwa two­je­go życia. Nie inwe­stuj jej w sys­tem, któ­ry chce cię zapro­gra­mo­wać, a w odkry­wa­nie wła­sne­go poten­cja­łu. Wybór nale­ży do cie­bie: albo przej­miesz kon­tro­lę nad swo­ją egzy­sten­cją, albo pozwo­lisz algo­ryt­mom napi­sać twój mit za ciebie.

Na wie­lo­ksiąg uka­zu­ją­cy Ścież­kę Cza­row­ni­ka skła­da się już sie­dem pozycji

Książ­ki Rober­ta Nobla są dostęp­ne w Księ­gar­ni-Gale­rii Nie­zna­ny Świat

ul. Kre­dy­to­wa 2, 00–062 Warszawa

• tel. 22 827 93 49
• e‑mail: bok@​nieznany.​pl
• www​.nie​zna​ny​.pl