Jak mówią Kosmici? (cz. 1)

Opisując swoje doznania w związku ze zjawiskami niezwykłymi, także bliskimi spotkaniami z UFO i ich pasażerami, świadkowie odkrywają, że brakuje im słów na adekwatne opisanie tego, co przeżyli…

Gdy wyj­dzie­my poza gra­ni­cę przez czas i zmy­sły, prze­strzeń Kosmo­su sta­je się bez­kre­sna, a prze­szłość, teraź­niej­szość i przy­szłość sta­pia­ją się. O takim poczu­ciu ode­rwa­nia od fizycz­nej powło­ki wspo­mi­nał Rick Stras­sman, bada­jąc wpływ dime­ty­lo­tryp­ta­mi­ny (DMT) na swo­ich pacjen­tów. Doświad­cze­nia o ducho­wym cha­rak­te­rze jed­no­cze­śnie wymy­ka­ły się opi­so­wi. Język, któ­ry zwy­kle porząd­ku­je świat, tutaj sta­wał się zbyt cia­sny; bra­ko­wa­ło mu zaso­bów, by pomie­ścić to, co prze­kra­cza­ło sens, defi­ni­cję i nazwę.

Na ten pro­blem zwró­cił też uwa­gę Raymond Moody, doku­men­tu­jąc przy­pad­ki śmier­ci kli­nicz­nej: Jest jesz­cze jeden powód, dla któ­re­go nie­któ­rzy nie­chęt­nie opo­wia­da­ją o swo­ich doświad­cze­niach. Uwa­ża­ją, że doś­wiadczenie jest tak trud­ne do opi­sa­nia, tak dale­ko wykra­cza poza ludz­ki język i ludz­kie spo­so­by postrze­ga­nia i ist­nie­nia, że każ­da pró­ba jest bez­owoc­na – pisał.

PRZECZYTAJ TAKŻE

Rząd światowy – mit czy rzeczywistość?

Iran, radary i deszcz

Podob­nie jest ze sna­mi i doświad­cze­nia­mi pod­czas nie­któ­rych form medy­ta­cji. Ich natu­ra bywa tak abs­trak­cyj­na… Rów­nie czę­sto sło­wa zawo­dzą, gdy psy­cho­nau­ci pró­bu­ją zwer­ba­li­zo­wać treść poza­cie­le­snych podró­ży (OOBE). Trud­no im bowiem ubrać w sło­wa zarów­no mate­rię poza­zmy­sło­wych wypraw, jak i meta­fi­zycz­ne wglądy.

Z takim samym pro­ble­mem bory­ka­ją się świad­ko­wie obser­wa­cji UFO, spo­tkań z kryp­tydami lub inny­mi zja­wi­ska­mi ano­mal­ny­mi. Doświad­cze­nia nie­wy­tłu­ma­czal­ne wykra­cza­ją poza moż­li­wo­ści języ­ka. Opi­sy sta­no­wią jedy­nie przy­bli­że­nie zja­wi­ska, któ­re wymy­ka się jego struk­tu­rom semantycznym.

– Tego nie dało się opi­sać, brak słów na ogrom kolo­rów i kształ­tów, nie jestem w sta­nie tego ująć tak, aby było zro­zu­mia­łe, co wte­dy czu­łem – sło­wa tyl­ko zaciem­nia­ją nie­opi­sa­ną głę­bię – to tyl­ko nie­któ­re przy­kła­dy rela­cji wska­zu­ją­cych, iż język sta­wał się pułap­ką dla świad­ków spo­tkań z UFO czy ufonautami.