Paranormalna wojna

Cztery lata krwawych zmagań wojennych były koszmarem, który przerósł wszelkie wyobrażenia. Po raz pierwszy masowo wykorzystano karabiny maszynowe, ciężką artylerię, okręty podwodne, gaz bojowy oraz szerzej samoloty, później też czołgi. Nikt się nie spodziewał, że konflikt zbierze tak śmiertelne żniwo. Szacuje się, że w I wojnie światowej zginęło lub zmarło od ran ponad 10 mln żołnierzy. Ponadto wyczerpaną głodem populację świata dotknęła pandemia grypy hiszpanki, która pochłonęła (wg różnych szacunków) od 21–25 mln do 50–100 mln. Ta pierwsza w dziejach nowoczes­na wojna przemysłowa obfitowała w relacje o charakterze paranormal­nym. Był to bowiem zarazem czas odrodzenia spirytyzmu, który szczyt popularności osiągnął w okresie międzywojennym

Strasz­li­we było to roz­ry­te pole wal­ki. Wśród żywych obroń­ców leże­li mar­twi (…) spo­strze­gli­śmy, że leże­li nad sobą war­stwa­mi. Ogień hura­ga­no­wy kosił jed­na po dru­giej kom­pa­nie stło­czo­ne i trwa­ją­ce na sta­no­wi­sku, następ­nie masy zie­mi wyrzu­ca­ne w powie­trze zasy­py­wa­ły zwło­ki, a oddzia­ły luzu­ją­ce przy­by­wa­ły na miej­sce, gdzie byli pole­gli. Jar i obszar z tyłu pokry­ty był Niem­ca­mi, teren z przo­du Angli­ka­mi. Z nasy­pów ster­cza­ły ręce, nogi i gło­wy, a przed naszy­mi dziu­ra­mi leża­ły poury­wa­ne człon­ki i tru­py – tak bitwę nad Som­mą (1916), jed­ną z naj­więk­szych pod­czas I woj­ny świa­to­wej (1914−1918), opi­sy­wał nie­miec­ki żoł­nierz Ernst Jün­ger.

Złe przeczucia

Pierw­szej woj­nie świa­to­wej od począt­ku towa­rzy­szy­ły opo­wie­ści o zja­wi­skach para­psychicznych. Ludzie doświad­cza­li wizji, pro­roctw. Nawet decy­den­ci poli­tycz­ni mie­li prze­czu­cia zapo­wia­da­ją­ce nad­cią­ga­ją­cą katastrofę.

PRZECZYTAJ TAKŻE

Rząd światowy – mit czy rzeczywistość?

Iran, radary i deszcz

Bez­po­śred­nią przy­czy­ną Wiel­kiej Woj­ny był zamach w Sara­je­wie 28 czerw­ca 1914 r. na następ­cę tro­nu Austro-Węgier arcy­księ­cia Fran­cisz­ka Fer­dy­nan­da, któ­re­go zastrze­lił serb­ski nacjo­na­li­sta Gavri­lo Princip. Austro-Węgry wypo­wie­dzia­ły wów­czas woj­nę Ser­bii, uru­cha­mia­jąc lawi­nę dzia­łań wojen­nych. Czy tego moż­na by unik­nąć, gdy­by arcy­ksią­żę zre­zy­gno­wał z podró­ży do Sara­je­wa? W cesar­skiej rezy­den­cji w Bad Ischl mówio­no bowiem, że sędzi­we­mu cesa­rzo­wi Fran­cisz­ko­wi Józe­fo­wi przy­śni­ła się bab­ka, co zawsze zwia­sto­wa­ło nieszczęś­cia w rodzi­nie Habsburgów.

Sam wyjazd Fran­cisz­ka Fer­dy­nan­da rów­nież roz­po­czął się pecho­wo. W Bene­szo­wie dwor­ska salon­ka popsu­ła się, zmu­sza­jąc arcy­księ­cia do podró­ży kole­ją – wago­nem pierw­szej kla­sy przez Pra­gę. Co wię­cej, tuż przed wej­ściem do pocią­gu przy­po­mniał sobie o upo­lowanym bia­łym kozioł­ku – zwie­rzę­ciu, któ­re według myśli­wych zwia­stu­je śmierć w cią­gu roku temu, kto je zastrze­lił. Tak­że ten prze­sąd następ­cy tro­nu Austro-Węgier, któ­re­go (według bio­gra­fów) pasja ło­wiec­ka gra­ni­czy­ła z nało­giem, nie dał do myślenia.

Duchowe wizje na froncie

Gdy na dobre roz­go­rza­ły wal­ki, wie­lu żoł­nie­rzy twier­dzi­ło, że czu­ją obec­ność pole­głych towa­rzy­szy lub mie­wa­ją wizje istot ducho­wych. Popu­lar­no­ścią cie­szy­ła się legen­da o anio­łach z Mons, któ­rej źró­dłem było cudow­ne wyda­rze­nie, do któ­re­go ponoć doszło w sierp­niu 1914 r. pod­czas bitwy pod tym mia­stem w Bel­gii. Bry­tyj­scy żoł­nie­rze, wyco­fu­jąc się przed prze­wa­ża­ją­cy­mi siła­mi nie­miec­ki­mi, zos­tali cudow­nie oca­le­ni przez anio­ły, któ­re poja­wi­ły się na polu bitwy i powstrzy­ma­ły nie­miec­kie natar­cie. W rze­czy­wi­sto­ści histo­rię tę wymy­ślił walij­ski pisarz Arthur Machen. Wie­lu jed­nak w nią uwierzyło.

Żoł­nie­rze spi­sy­wa­li rela­cje doty­czą­ce oso­bi­stych wizji i spo­tkań z ducha­mi. Zna­czą­cym przy­kła­dem są zapi­ski pod tytu­łem And We Go On kana­dyj­skie­go sze­regowego Wil­la R. Bir­da, ogło­szo­ne w 1930 r. Bird opi­sy­wał w nich zda­rze­nie z udzia­łem swo­je­go zmar­łe­go bra­ta Steve’a, któ­ry zgi­nął już na począt­ku woj­ny, ale po pew­nym cza­sie uka­zał się Wil­lo­wi na fron­cie jako duch, by ura­to­wać go przed niebezpieczeństwem.