Huna – starożytna wiedza kahunów

Około 250 lat temu, wraz z wynalezieniem maszyny parowej, rozpoczął się okres rewolucji technicznej. W ostatnim stuleciu tempo rozwoju i zmian warunków życia niesłychanie przyspieszyło.

W sto­sun­ko­wo krót­kim cza­sie unie­za­leż­ni­li­śmy się od pro­ble­mów zwią­za­nych z zmia­ną pór roku i dłu­go­ścią dnia sło­necz­ne­go. Wręcz zale­wa­ją nas nowe odkry­cia, tech­no­lo­gie, mate­ria­ły. Poziom życia nie­sły­cha­nie się pod­no­si, gospo­dar­ki nasy­ca­ją ryn­ki nowy­mi pro­duk­ta­mi, a mate­rial­ne aspekt życia zdo­mi­no­wa­ły świa­do­mość i potrze­by społeczne.

Ame­ry­ka­nin Max Fre­edom Long (1890−1971), któ­ry pod­jął się sko­dy­fi­ko­wa­nia zasad huny, uwa­żał, że ta zacho­wa­na w dzi­kich ostę­pach Hawa­jów wie­dza sta­no­wi pra­mat­kę wszyst­kich sys­te­mów wie­dzy uzna­wa­nych dziś za alternatywne.

Jed­nak prócz teo­rii, tra­dy­cja ta ma rów­nież bar­dzo prak­tycz­ny wymiar, o czym każ­dy może się prze­ko­nać. Wystar­czy nie­co zmie­nić myślenie…

Przez tysiąc­le­cia kon­takt czło­wie­ka z ota­cza­ją­cym świa­tem był nad­zwy­czaj ści­sły. Ludzie, aby prze­żyć kolej­ne pory roku, czas zbio­rów, musie­li bacz­nie przy­glą­dać się zmia­nom w Przy­ro­dzie i reago­wać na nie.

PRZECZYTAJ TAKŻE

Budda (cz. 2)

Kolagen – dla każdego coś dobrego

Przez poko­le­nia gro­ma­dzi­li wie­dzę, doświad­cze­nia, wycią­ga­li wnio­ski, zauwa­ża­li zależ­no­ści, wyko­rzy­sty­wa­li je. Rów­nie waż­ny był dla nich świat mate­rial­ny, jak też zja­wisk nie­ma­te­rial­nych, któ­rych nie potra­fi­li wytłu­ma­czyć i zro­zu­mieć, ale któ­rych skut­ki odczu­wa­li. Warun­ki życia kolej­nych poko­leń zmie­nia­ły się bar­dzo powo­li, więc przez spraw­dza­nie sku­tecz­no­ści róż­nych dzia­łań, two­rzy­li naj­lep­sze, ich zda­niem, rozwiązania.