Obcy lecą na Jowisza

Wśród ostatnich hipotez dotyczących 3I/ATLAS – obiektu, który prof. Avi Loeb uważa za potencjalny statek Obcych – pojawia się sugestia, że ekspedycja ta może być skierowana na największą planetę Układu Słonecznego – Jowisza

Odkry­ta w lip­cu 2025 r. kome­ta poza­sło­necz­na sta­ła się jed­ną z naj­więk­szych astro­no­micz­nych sen­sa­cji XXI w. A przy­naj­mniej nią była, dokąd nie osią­gnę­ła pery­he­lium, bo potem pisze się o niej i mówi już nie­co mniej. 3I/ATLAS sta­ła się źró­dłem dys­put i kon­tro­wer­sji, kie­dy ame­ry­kań­sko-izra­el­ski astro­fi­zyk Avi Loeb ogło­sił, że być może mamy do czy­nie­nia z obiek­tem sztucz­nym. Choć wpierw tezę pre­zen­to­wał jako eks­pe­ry­ment myślo­wy, z cza­sem doda­wał do niej kolej­ne argu­men­ty i zaob­ser­wo­wa­ne ano­ma­lie, suge­ru­ją­ce jako­by, że nie jest to natu­ral­ne cia­ło nie­bie­skie. Czy moż­na to uznać za akt nauko­wej odwa­gi, za któ­ry Loeb zna­lazł się na cen­zu­ro­wa­nym, sta­jąc się obiek­tem kry­ty­ki ze stro­ny kole­gów po fachu, czy raczej za szu­ka­nie roz­gło­su? Obiek­tyw­nie rzecz bio­rąc, nauko­wiec wie­lo­krot­nie zmie­niał zda­nie, przed­sta­wiał coraz to nowe spe­ku­la­cje. Media, głów­nie inter­ne­to­we, pod­ła­pa­ły temat: co może kli­kać się lepiej niż pogło­ski o zbli­ża­ją­cym się do nas bli­sko 50-kilo­me­tro­wym stat­ku Obcych? Wła­śnie na tyle oce­nia­no roz­mia­ry kome­ty, co oka­za­ło się znacz­nie zawyżone.

Jesie­nią 2025 r. 3I/ATLAS sta­no­wił jed­ną z naj­go­ręt­szych inter­ne­to­wych sen­sa­cji, tym bar­dziej że śro­do­wi­sko astro­no­micz­ne nie pali­ło się do roz­strzy­ga­nia kon­tro­wer­sji . YouTu­be i Tik­Tok zale­wa­ły fil­my pre­zen­tu­ją­ce naj­dziw­niej­sze teo­rie. Nie­któ­re z nich oka­za­ły się misty­fi­ka­cja­mi stwo­rzo­ny­mi przez AI, wyko­rzy­stu­ją­cy­mi wize­run­ki zna­nych popu­la­ry­za­to­rów nauki (jak Michio Kaku), byle tyl­ko zapew­nić twór­com wyświe­tle­nia i docho­dy. W pew­nym momen­cie zamie­sza­nie infor­ma­cyj­ne w tej spra­wie było tak ogrom­ne, że w zasa­dzie każ­da hipo­te­za w spra­wie kome­ty wyda­wa­ła się dobra, łącz­nie z tą o jej sztucz­nym pocho­dze­niu. Wszyst­ko mia­ło się roz­strzy­gnąć pod koniec paź­dzier­ni­ka: obiekt osią­gnąć powi­nien wte­dy pery­he­lium, czy­li minąć w naj­bliż­szej odle­gło­ści Słoń­ce. Loeb suge­ro­wał, iż może on wypu­ścić wów­czas mini-son­dy, a nawet zatrzy­mać się, by doko­nać eks­plo­ra­cji, a kto wie, czy nie inwa­zji na Zie­mię. Jeże­li jed­nak 3I/ATLAS pole­ciał­by dalej, a ogrze­wa­jąc się, zaczął top­nieć i wyrzu­cać z sie­bie stru­mie­nie mate­rii, oka­za­ło­by się, że jest cia­łem natu­ral­nym. Przy czym astro­no­mo­wie pod­kre­śla­li, że choć to kome­ta, to pocho­dzi ona z inne­go ukła­du gwiezd­ne­go – ufor­mo­wa­ła się w zupeł­nie innym oto­cze­niu, a lecąc przez Kosmos była pod­da­wa­na eks­tre­mal­nym oddzia­ły­wa­niom. Przy­kła­do­wo, jeden z mode­li zakła­dał, że ATLAS, zanim przy­był w oko­li­ce Zie­mi, minął kil­ka­na­ście ukła­dów gwiezd­nych. Załóż­my, że przy­naj­mniej w kil­ku sytu­acjach był pod­da­wa­ny oddzia­ły­wa­niu wyso­kich tem­pe­ra­tur, po czym zno­wu zama­rzał. Mogło to spra­wić, że jego wła­ści­wo­ści fizycz­ne są dale­ce odmien­ne od zna­nych nam komet, jakie naro­dzi­ły się w naszym ukła­dzie gwiezd­nym i poru­sza­ją się w jego obrę­bie. Inny­mi sło­wy 3I/ATLAS może być cudzo­ziem­cem wśród gwiazd z ogonem.

PRZECZYTAJ TAKŻE

Zmiany na Słońcu i ich wpływ na planetę Ziemia (cz. 2)

Zmiany na Słońcu i ich wpływ na planetę Ziemia (cz. 1)

Pompowanie balonika

Przez wie­le tygo­dni, w odstę­pach kil­ku dni, ser­wo­wa­no nowe rewe­la­cje o obiek­cie, a ter­mi­ny takie, jak anty­ogon, pola­ry­za­cja nega­tyw­na czy przy­spie­sze­nie nie­gra­wi­ta­cyj­ne były powta­rza­ne do znu­dze­nia zarów­no przez spe­cja­li­stów, jak i tych, któ­rzy dla potrzeb Inter­ne­tu sta­li się nagle eks­per­ta­mi od komet poza­sło­necz­nych. Dodat­ko­wo pamię­taj­my, że spra­wa się jesz­cze nie skoń­czy­ła i – zna­jąc kre­atyw­ność Loeba – może przy­nieść kolej­ne nagłe zwro­ty akcji.