Postrzeganie pozazmysłowe

Obecnie wielu ludzi nauki zajmuje się parapsychologią – dziedziną badającą zdarzenia, których pojmowanie odbywa się z wyłączeniem znanych nam fizycznych zmysłów, poprzez nieznane tradycyjnej nauce kanały poznawcze, nazywane nadzmysłowymi

Nawet ludzie nauki, choć nie­chęt­nie, przy­zna­ją, że ist­nie­ją zja­wi­ska, któ­rych natu­ra oraz spo­sób prze­ja­wia­nia się wykra­cza­ją poza pra­wa mate­rii, poj­mo­wa­nie cza­su i prze­strze­ni. Dla­te­go wła­śnie są przed­mio­tem zain­te­re­so­wa­nia parapsychologii.

Zjawiska paranormalne

Od naj­daw­niej­szych cza­sów ludzie inte­re­so­wa­li się magią, prak­ty­ka­mi sza­mań­ski­mi, wróż­biar­stwem. Roz­wi­ja­li wła­ści­wo­ści para­nor­mal­ne oraz dosko­na­li­li meto­dy postrze­ga­nia poza­zmy­sło­we­go, jaki­mi sta­ra­li się uzy­skać dostęp do świa­ta duchów Na­tury oraz infor­ma­cji nie­do­stęp­nych dla fizycz­nych zmy­słów. Wów­czas było to dla ludzi czymś nor­mal­nym, nie budzą­cym żad­nych obiek­cji. Od tam­tych cza­sów wypra­co­wa­no wie­le metod i narzę­dzi uła­twia­ją­cych odbiór tego rodza­ju komu­ni­ka­tów mentalnych.

PRZECZYTAJ TAKŻE

Podróże poza ciałem towarzyszą nam od dawna

Sztuka wyśniona: artyści jako wędrowcy po niewidzialnych światach

Człowiek myśli obrazami

Uwa­ża się, iż naj­waż­niej­szym zmy­słem in­formacyjnym czło­wie­ka jest wzrok, wobec któ­re­go pozo­sta­łe zmy­sły peł­nią rolę pomoc­ni­czą. Czło­wiek myśli obra­za­mi, dla­te­go za nie­zwy­kle istot­ne i przy­dat­ne w roz­wi­ja­niu zdol­no­ści parap­sy­cho­lo­gicz­nych uwa­ża się wizu­al­ne postrze­ga­nie poza­zmy­sło­we. Wie­le współ­cze­snych, sto­so­wa­nych w kul­tu­rze zachod­niej, zwią­za­nych z nim tech­nik, słu­żą­cych też otwar­ciu tzw. trze­cie­go oka (jasno­wi­dze­niu), opar­tych jest na spraw­dzo­nej sta­ro­żyt­nej meto­do­lo­gii. Docze­ka­ły się boga­tej lite­ra­tu­ry, mają dłu­gą histo­rię i wybit­nych przed­sta­wi­cie­li. Wśród nich są słyn­ni pol­scy wizjo­ne­rzy: Ste­fan Osso­wiec­ki, zna­na jako Agni P, Agniesz­ka Pil­cho­wa (zwa­na Jasno­wi­dzą­cą z Wisły) oraz ksiądz Cze­sław Klimuszko.

Obec­nie tzw. postrze­ga­niem pozazmys­łowym inte­re­su­je się wie­lu ludzi na świe­cie. Oso­by zaj­mu­ją­ce się uzdra­wia­niem, pra­cą z ener­gią, wróż­biar­stwem, a nawet bio­ener­go­te­ra­pią czy radie­ste­zją, czę­sto uwa­ża­ne są za wyjąt­ko­we, obda­rzo­ne szcze­gól­nym darem. Naj­bar­dziej jeste­śmy cie­ka­wi tego, co mogą nam powie­dzieć o nas, cze­go sami o sobie nie wiemy.

Postrzeganie pozazmysłowe

Przyj­rzyj­my się więc jesz­cze raz tej tajem­ni­czej zdol­no­ści postrze­ga­nia poza­zmy­sło­we­go, czę­sto wyko­rzy­sty­wa­ne­go do odczy­tów prze­szło­ści z poprzed­nich wcie­leń i przy­szło­ści czło­wie­ka. Pozwa­la też ono na podej­mo­wa­nie prób odszu­ki­wa­nia osób zagi­nio­nych, przed­mio­tów itp.

Postrze­ga­nie poza­zmy­sło­we naj­ogól­niej moż­na ująć jako zdol­ność czło­wie­ka do odbie­ra­nia róż­ne­go typu infor­ma­cji nie­do­stęp­nych dla pod­sta­wo­wych zmy­słów jak­by dodat­ko­wym zmysłem.

Postrze­ga­niem poza­zmy­sło­wym może­my też nazwać inten­cjo­nal­ny akt woli i rozu­mu, mają­cy na celu zoba­cze­nie zda­rzeń z prze­szło­ści i tych mogą­cych zaist­nieć w przy­szło­ści, leżą­cych poza zasię­giem zmy­słów fizycz­nych, za pomocą tzw. umy­słu nieświadomego.

Polskie ślady

Jed­nym z naj­bar­dziej sław­nych pol­skich jasno­wi­dzów i mediów z okre­su mię­dzy­wo­jen­ne­go, czę­sto nazy­wa­nym pol­skim tele­pa­tą albo jasno­wi­dzem z War­sza­wy, był wspo­mnia­ny już Ste­fan Osso­wiec­ki, zna­ny nie tyl­ko w Pol­sce, ale też w całej Europie.

Z wykształ­ce­nia inży­nier technolog–chemik, na co dzień pręż­nie dzia­ła­ją­cy przed­się­bior­ca, swo­je zdol­no­ści para­nor­mal­ne trak­to­wał bar­dzo poważ­nie i z dużą odpo­wie­dzial­no­ścią. Nie był misty­kiem, a raczej czło­wie­kiem nauki.

Zasły­nął z tego, że potrafił:

– odczy­ty­wać infor­ma­cje z zamknię­tych kopert,

– opi­sy­wać przed­mio­ty, któ­rych nie widział,

– znaj­do­wać zagi­nio­ne oso­by i rzeczy,

– prze­wi­dy­wać zdarzenia,

– opi­sy­wać prze­szłość na pod­sta­wie kon­tak­tu z ener­gią przedmiotu.

Trzy­ma­jąc w dło­ni jakiś obiekt, czę­sto mówił, że czu­je jego histo­rię. Przy­wo­ły­wa­nie w tym miej­scu jego oso­by jest tym bar­dziej uza­sad­nio­ne, że ludzie współ­cześnie zaj­mu­ją­cy się ener­gią, uzdra­wia­niem czy wizjo­ner­stwem pra­cu­ją bar­dzo podob­nie, czyli:

– w sta­nie głę­bo­kie­go sku­pie­nia (zbli­żo­ne­go do tego w medytacji),

– z infor­ma­cja­mi, któ­re poja­wia­ją się jak­by samo­ist­nie w trak­cie ich odbierania,

– odbie­ra­ją obra­zy i wra­że­nia taki­mi, jaki­mi im się jawią w danym momencie.

Jasnoczucie – kluczowa umiejętność

W nowo­cze­snej bio­ener­go­te­ra­pii, czy­li w uzdra­wia­niu wie­lo­po­zio­mo­wym, odczu­cia pły­ną­ce z cia­ła i aury danej oso­by prze­kła­da­ją się na kon­kret­ne obra­zy men­tal­ne, wizje, poję­cia, któ­re moż­na wyra­zić sło­wa­mi. Te zdol­no­ści, a tak­że odpo­wied­nie uwraż­li­wie­nie pal­ców i całych dło­ni, sta­no­wią pod­sta­wę dia­gno­zy i tera­pii ener­ge­tycz­nej w nowo­cze­snej bio­ener­go­te­ra­pii, któ­rej nauczam na kur­sach. Cho­dzi o to, by dys­har­mo­nicz­ne, a nawet cho­ro­bo­we wi­b­racje były roz­ko­do­wa­ne wyłącz­nie w czak­rach dło­ni, w opusz­kach pal­ców, a nie w cie­le bio­te­ra­peu­ty czy uzdrowiciela.

W ten bez­piecz­ny spo­sób moż­na oczyś­cić klien­ta z zabu­rzo­nej ener­gii oraz prog­ramów, któ­re zawie­ra­ją infor­ma­cje o kon­­kretnej cho­ro­bie lub dolegliwościach.

To pod­sta­wo­wa zasa­da BHP w pra­cy bio­ener­go­te­ra­peu­ty czy uzdro­wi­cie­la. Cho­dzi o to, by nie przej­mo­wać na sie­bie i na swo­ją aurę zabu­rzeń ener­ge­tycz­nych, emo­cjo­nal­nych i men­tal­nych klienta.

Praca z energią a uzdrawianie duchowe

Pra­ca z ener­gią łączy się bez­po­śred­nio z umie­jęt­no­ścią postrze­ga­nia poza­zmys­łowego, co może sta­no­wić pięk­ny wstęp do uzdra­wia­nia ducho­we­go, czy, jak to okre­śla­ją nie­któ­rzy – ze źró­dła. W tym dru­gim przy­pad­ku uzdro­wi­ciel nie potrze­bu­je mieć szcze­gól­nych zdol­no­ści, wie­lu lat prak­ty­ki czy wie­dzy na temat róż­nych tech­nik pra­cy, gdyż dzia­ła­ją jego ducho­wość i wia­ra, a on tyl­ko pośred­ni­czy w tym prze­pięk­nym uzdra­wia­ją­cym pro­ce­sie. Jed­nak takich osób jest bar­dzo mało. Z naj­bar­dziej zna­nych war­to wymie­nić m.in. ojca Pio oraz św. Hil­de­gar­dę z Bin­gen.

Jed­nak nie powin­no to niko­go w żaden spo­sób znie­chę­cać, a raczej moty­wo­wać do jesz­cze głęb­szej pra­cy nad sobą i roz­wo­jem sub­tel­niej­szej czę­ści świadomości.

Kie­dy otwo­rzy­my się na wła­sną ducho­wość, bar­dzo szyb­ko dostrze­że­my skry­ty w nas poten­cjał do samo­uz­dra­wia­nia. Kto wie, może w nie­da­le­kiej przy­szło­ści, poprzez roz­wój wła­sny, będzie­my mogli poma­gać innym czu­ją­cym isto­tom, któ­re cier­pią zarów­no na pozio­mie cia­ła, jak i umy­słu, a nie­któ­rzy powie­dzą też, i duszy.

Pro­fe­sjo­nal­ne kur­sy bio­ener­go­te­ra­pii orga­ni­zu­ją Jerzy Strą­czyń­ski i Kata­rzy­na Dąbrowska

Kur­sy Bioenergoterapii: 

• BIELSKO-BIAŁA 7–12 lip­ca 2026 
• WARSZAWA 11–13 wrze­śnia i 18–20 wrze­śnia 2026
• GDAŃSK 9–11 paź­dzier­ni­ka i 16–18 paź­dzier­ni­ka 2026

kom. 693 055 929; 668 299 888

https://​bio​in​sty​tut​.pl/

https://​www​.face​bo​ok​.com/​B​i​o​i​n​s​t​y​tut