Ikonografia znaków zodiaku (cz. 2)

W drzeworytach znaków zodiaku zamieszczonych w De magnisconiunctionibus autorstwa Albumasara z 1488 r. zakodowana została wiedza astrologiczna, gwiezdny symbolizm oraz funkcje kosmiczne

W poprzed­nim mie­sią­cu oma­wia­łem wize­run­ki zna­ków wio­sen­nych, czy­li Bara­na, Byka i Bliź­niąt. Teraz czas na iko­no­gra­fię zna­ków let­nich, do któ­rych nale­żą: cofa­ją­cy się, mil­czą­cy Rak, eks­pan­syw­ny, dostoj­ny Lew, a tak­że Pan­na, sym­bol przej­ścia, porząd­ku i przy­go­to­wa­nia do rów­no­no­cy jesien­nej. Mamy tutaj do czy­nie­nia z podob­ną sekwen­cją zwie­rzę­co-ludz­ką. Pora roku roz­po­czy­na się bowiem od zna­ków zwie­rzę­cych, a koń­czy na ludz­kim. Wio­snę ini­cju­je Baran, kon­ty­nu­uje Byk, a ostat­nie są Bliź­nię­ta, nato­miast lato roz­po­czy­na Rak, pod­trzy­mu­je Lew, a Pan­na przed­sta­wia­na jako uskrzy­dlo­na Dzie­wi­ca zamy­ka tę trój­cę. Takie upo­rząd­ko­wa­nie wska­zu­je na pew­ną ryt­micz­ność i zara­zem pra­wi­dło­wość kosmicz­ną, tym nie­mniej w pozo­sta­łych porach roku nie będzie ona już tak kon­se­kwent­na, cho­ciaż nadal zna­ki zwie­rzę­ce będą się prze­pla­ta­ły z ludzkimi.

Rak

Ten wize­ru­nek rady­kal­nie zry­wa z antro­po­mor­fi­za­cją, z jaką mie­li­śmy do czy­nie­nia w zna­ku Bliź­niąt i jed­no­cze­śnie trzy­ma się ści­śle logi­ki astro­no­micz­no-astro­lo­gicz­nej. Rak (Can­cer) uka­za­ny został jako zwie­rzę w for­mie czy­sto zoo­mor­ficz­nej, bez jakich­kol­wiek dodat­ko­wych ele­men­tów, o nie­mal ide­al­nie koli­stym tuło­wiu, z syme­trycz­nie roz­ło­żo­ny­mi odnó­ża­mi oraz z gło­wą i szczyp­ca­mi zagię­ty­mi do wewnątrz. Jest to ewi­dent­ny komu­ni­kat zwro­tu, cofa­nia, zwi­ja się ku sobie. Nic dziw­ne­go, sko­ro Rak jest zna­kiem prze­si­le­nia let­nie­go, kie­dy Słoń­ce osią­ga naj­wyż­szy punkt, po czym zaczy­na się cofać (retro­gra­da­tio­lu­mi­nis), a dni sta­ją się coraz krót­sze. Dla­te­go nie idzie on naprzód, jak Baran, ani nie trwa w spo­ko­ju i opa­no­wa­niu, jak Byk, lecz zwi­ja ruch. Okrą­gły kształt tego kra­ba sta­no­wi wizu­ali­za­cję zwro­tu ruchu kosmicznego.

PRZECZYTAJ TAKŻE

Ikonografia znaków zodiaku (cz. 1)

Ikonografia planet w Kwiatkach astrologii Albumasara (cz. 2)

Roz­miesz­cze­nie gwiazd jest tu raczej skrom­ne, co odpo­wia­da sta­no­wi fak­tycz­ne­mu, albo­wiem gwiaz­do­zbiór Raka jest jed­nym z naj­sła­biej widocz­nych. Już w anty­ku mówio­no o nim, że nie ma jasnych gwiazd. Bar­dzo zna­czą­ca jest Pra­ese­pe, zwa­na Żłób­kiem, umiesz­czo­na na tuło­wiu, cho­ciaż nie jest to poje­dyn­cza gwiaz­da, lecz mgła­wi­ca (w zna­cze­niu astro­lo­gicz­nym), któ­ra – podob­nie jak Ple­ja­dy w Byku – wska­zu­je na pro­ble­my ze wzrokiem.

Na szczyp­cach znaj­du­je się gwiaz­da Acu­bens (α Can­cri), naj­waż­niej­sza w całej kon­ste­la­cji, któ­ra sym­bo­li­zu­je kry­jów­kę albo schro­nie­nie, ale gene­ral­nie z uwa­gi na jej zło­czyn­ny wpływ może wska­zy­wać na nie­sta­bil­ność psy­chicz­ną, bez­rad­ność, roz­cza­ro­wa­nia, cięż­kie prze­ży­cia, ale tak­że trud­no­ści, któ­re akty­wi­zu­ją czło­wie­ka do dzia­ła­nia. Acu­bens obda­rza bowiem bystrym umy­słem oraz umie­jęt­no­ścią radze­nia sobie z pro­ble­ma­mi, zwłasz­cza pod presją.