Duchy i UFO: wspólne źródło?

Czy relacje o nawiedzeniach, duchach i opętaniach mogą prowadzić do tych samych wniosków, co klasyczne obserwacje UFO i UAP? O wspólnych schematach doświadczeń, nawiedzonym życiu, zmienionych stanach świadomości i granicach reportażu, a także o zjawiskach z pogranicza z Michałem Stonawskim, autorem książek Paranormalne. Prawdziwe historie nawiedzeń oraz Paranormalne. Egzorcyzmy. Prawdziwe historie opętań, rozmawia Marek Żelkowski

Twoje książki dotyczą nawiedzeń i duchów, ale czy podczas pracy terenowej pojawiały się relacje, które – choć definiowane jako paranormalne – zaczynały niepokojąco przypominać klasyczne obserwacje UFO/UAP?

– To zale­ży, jak do tego podej­dzie­my. W naj­bar­dziej ogól­nym sen­sie, gdy pyta­my o sytu­acje, w któ­rych histo­rie nawie­dzeń oka­zu­ją się przy­po­mi­nać spo­tka­nia z UFO – odpo­wiedź brzmi: nie. Przy­naj­mniej, jeśli cho­dzi o przy­pad­ki bada­ne prze­ze mnie na potrze­by dwóch pierw­szych książek.

Obec­nie jestem jed­nak w trak­cie ana­li­zy zgło­sze­nia w tej mate­rii wyjąt­ko­wo nie­jed­no­znacz­ne­go, ale do tego wró­cę za chwi­lę. Jeśli pytasz o rela­cje, któ­rych szcze­gó­ły przy­po­mi­na­ją kla­sycz­ne obser­wa­cje UFO, to tutaj odpo­wiedź brzmi: tak. Mię­dzy nawie­dze­nia­mi, opę­ta­nia­mi a zja­wi­ska­mi UFO moż­na zna­leźć pew­ne wspól­ne cechy. Zacznij­my od nie­uchwyt­no­ści tych wyda­rzeń. Tak jak w przy­pad­ku wie­lu obser­wa­cji UFO, duchy mani­fe­stu­ją swo­ją obec­ność, wyda­wa­ło­by się, iż w dosyć zde­cy­do­wa­ny spo­sób, po czym zni­ka­ją, roz­pły­wa­ją się w powie­trzu. Tu przy­kład: wła­ści­ciel pała­cu na Dol­nym Ślą­sku opo­wie­dział mi ostat­nio, że szedł kory­ta­rzem swo­je­go domo­stwa i zoba­czył czło­wie­ka, któ­ry prze­cho­dził naprze­ciw­ko nie­go z pomiesz­cze­nia do pomiesz­cze­nia. Męż­czy­zna miał wów­czas gości, więc podą­żył za tam­tym do poko­ju, woła­jąc go (sądząc, iż go zna) po imie­niu. Ale pomiesz­cze­nie oka­za­ło się puste, niko­go tam nie było, nie było też inne­go wyj­ścia. Jed­na z moich roz­mów­czyń, kie­dy pisa­łem pierw­szą książ­kę, opi­sy­wa­ła mi z kolei, że widzia­ła dziw­nie ubra­ne­go czło­wie­ka, niczym wię­cej się nie wyróż­nia­ją­ce­go, do cza­su, aż zaczął on wcho­dzić w zie­mię – w grunt, tak jak­by scho­dził po scho­dach, obok budyn­ku, któ­ry dzi­siaj jest uwa­ża­ny za nawiedzony.

PRZECZYTAJ TAKŻE

Moja matka czarownica

Upiorne Kobiety w Czerni

To są sytu­acje, gdy poja­wia się coś, wyda­wa­ło­by się, mate­rial­ne­go, jed­nak szyb­ko oka­zu­je się, że wca­le mate­rial­ne nie jest. Czym zatem jest? Duchem? Obra­zem z inne­go wymia­ru? Zapi­sem ener­ge­tycz­nym? Nie wie­my – widzi­my to tyl­ko przez chwilę.

Tyle, że nie są to jed­nost­ko­we wyda­rze­nia. Moi roz­mów­cy przez całe swo­je życie wie­lo­krot­nie doświad­cza­ją takich epi­zo­dów, i to nie tyl­ko w jed­nym nawie­dzo­nym miejscu.

Czy to jest podob­ne do rela­cji o UFO? Jeśli dobrze rozu­miem, wie­le osób, któ­rych takie wyda­rze­nia doty­ka­ją, doświad­cza cze­goś, co moż­na nazwać nawie­dzo­nym życiem. To są wła­śnie róż­ne epi­zo­dy mniej lub bar­dziej para­nor­mal­ne. Dobrym przy­kła­dem może być chy­ba histo­ria Terry’ego Lovelace’a, któ­ry, zanim doszło do wzię­cia go wraz z kole­gą na pokład wiel­kie­go trój­kąt­ne­go obiek­tu w Dia­blim Leżu i zanim w szpi­ta­lu zna­le­zio­no w jego cie­le wsz­cze­pio­ny obiekt, doświad­czał noc­nych odwie­dzin mał­pek – dziw­nych stwo­rzeń, któ­re mię­dzy szó­stym a dwu­na­stym rokiem jego życia co noc zabie­ra­ły go w miej­sce, w jakim nie chciał przebywać.

W nie­któ­rych rela­cjach z wyda­rzeń para­nor­mal­nych poja­wia się zna­jo­me z ufo­lo­gii poczu­cie odre­al­nie­nia, cza­sa­mi nawet zna­le­zie­nia się innej rze­czy­wi­sto­ści lub też odcię­cia się od real­ne­go świa­ta (sam tego doświadczyłem).