EMPATIA. Echa wielkiej Medytacji NŚ 2025 – część III

Grupa skupionych i zaangażowanych osób, razem medytując, może wiele osiągnąć. Więcej niż się spodziewa. Wspólne skupienie wokół określonej idei zmniejsza entropię, gdyż zwiększa się wówczas uporządkowanie rzeczywistości – przestrzeni i wszystkiego, co w niej funkcjonuje. W efekcie mogą się pojawić nawet niecodzienne wydarzenia, najczęściej odczuwane jako unikalny stan przepływu, łączności bądź zrozumienia

O ile takie stwier­dze­nie jesz­cze kil­ka­na­ście lat temu mogło wywo­ły­wać uśmiesz­ki i zarzut wia­ry w gusła, to współ­cze­sne obser­wa­cje w obsza­rze fizy­ki kwan­to­wej potwier­dza­ją takie zja­wi­sko: mamy moc spraw­czą, bo nasze inten­cje są jak fale ener­ge­tycz­ne. A jeśli nasze myśli są for­mą ener­gii, mogą rezo­no­wać z polem kwan­to­wym Wszech­świa­ta, kształ­tu­jąc rzeczywistość.

Dowo­dzą tego m.in. bada­nia z wyko­rzy­sta­niem gene­ra­to­rów liczb loso­wych (RNG), prze­pro­wa­dzo­ne wie­le lat temu w Insty­tu­cie Mon­roe, oraz trwa­ją­cy od lat Glo­bal Con­scio­usness Project*

PRZECZYTAJ TAKŻE

Budda (cz. 2)

EMPATIA. Echa wielkiej Medytacji NŚ 2025

War­to jed­nak ostu­dzić tu nad­mier­ny opty­mizm w kwe­stii recep­ty na napra­wę świa­ta i zadać sobie pyta­nie, czy napraw­dę on tego wyma­ga? Wie­le zja­wisk w nim wystę­pu­ją­cych może budzić nasze nie­za­do­wo­le­nie czy roz­cza­ro­wa­nie, lecz jest to śro­do­wi­sko doświad­czal­ne, w któ­rym zde­cy­do­wa­li­śmy się uczyć i roz­wi­jać. Od naszych decy­zji zale­ży, jak ów pro­ces nauki i roz­wo­ju będzie prze­bie­gał – czy będzie­my odrzu­cać doświad­cze­nia, czy wręcz prze­ciw­nie wcho­dzić w nie, wycią­ga­jąc z nich lekcję.

Wiel­ka Medy­ta­cja Nie­zna­ne­go Świa­ta 2025 poka­za­ła, że indy­wi­du­al­ne decy­zje każ­de­go z uczest­ni­ków doty­czą­ce obra­nej dro­gi są klu­czem do trans­for­ma­cji. Odby­wa się ona na pozio­mie jed­nost­ko­wym, a jej efek­ty doty­czą wszyst­kich. Ozna­cza to, że nie każ­dy jej doświad­czy, o ile nie zde­cy­du­je się jej doko­nać. Z dru­giej stro­ny medy­ta­cja stwo­rzy­ła sprzy­ja­ją­ce warun­ki do przy­spie­sze­nia roz­wo­ju, gdzie wspól­na inten­cja zama­ni­fe­sto­wa­ła się jako kon­kret­na, nie­mal fizycz­na struk­tu­ra – węzeł empa­tii – będą­cy rodza­jem inter­fej­su mię­dzy Źró­dłem a ziem­skim polem mor­fo­ge­ne­tycz­nym. Oka­zu­je się, że czu­cie to w isto­cie naj­głęb­sza for­ma rozu­mie­nia mecha­ni­ki Wszechświata.

Paweł Byczuk

* Pro­jekt Glo­bal­nej Świa­do­mo­ści (Glo­bal Con­scio­usness Pro­ject – GCP) wysu­wa rady­kal­ną hipo­te­zę: sta­bil­ność mikro­sko­po­wych, loso­wych pro­ce­sów w natu­rze może być w tajem­ni­czy spo­sób zakłó­ca­na przez zbio­ro­we sta­ny emo­cjo­nal­ne dużych grup ludzi” – przyp. red.

Niezgodnie z rytmem planety – raport z WMNŚ’25

Ponie­dzia­łek 19.01.2026 r., godz. 8.30