W drodze do kosmicznej rewolucji

Czy jesteśmy w kwantowej relacji ze wszy­stkim wokół nas? W jaki sposób możemy doświadczać wielowymiarowej rzeczywistości? O duchowej ścieżce, przesłaniu Kluczy He­nocha, szeroko pojętym zjawisku UFO, zdalnym widzeniu i drodze do duchowego przebudzenia, ze światowej sławy amerykańskim duetem badawczym: dr. J.J. Hurtakiem i dr. Desiree Hurtak, założycielami międzynarodowej Aka­demii Nauk Przyszłości – rozmawia Damian Trela

James, na wstępie chciałbym cię zapytać o początek twojej duchowej ścieżki, która ukierunkowała cię na to, czym zajmujesz się od wielu lat? W jakich okolicznoś­ciach powstały „Klucze Henocha”?

– Przede wszyst­kim dzię­ku­je­my za zapro­sze­nie. Oso­bi­ście czu­ję się bar­dzo bli­sko Po­laków, gdyż mój dzia­dek pocho­dził z Pra­gi. Pola­cy ura­to­wa­li Euro­pę w XVII w. w bitwie pod Wied­niem oraz mie­li istot­ny wkład w wal­kę o wol­ność w ruchach spo­łecz­nych XX w., a wszyst­ko to dzię­ki głę­bo­kiej wie­rze w ducho­wy i ludz­ki potencjał.

Moja ducho­wa podróż roz­po­czę­ła się, gdy byłem bar­dzo mło­dym czło­wie­kiem stu­diu­ją­cym grec­kich kla­sy­ków i wer­sję LXX* Pisma Świę­te­go. Dopie­ro póź­niej, kie­dy wykła­da­łem Bha­ga­wad­gi­tę na uni­wer­sy­te­cie, stu­den­ci zada­wa­li mi pyta­nia o pocho­dze­nie oraz rze­czy­wi­stość Awa­ta­rów, Maha­wa­ta­rów, anio­łów i Boga. To, co im odpo­wia­da­łem, nie było jed­nak dla nich satys­fak­cjo­nu­ją­ce. Zwró­ci­łem się więc ku głę­bo­kiej medy­ta­cji, aby szu­kać odpo­wie­dzi, uży­wa­jąc san­skry­tu z samo­zwań­czym połą­cze­niem hebraj­sko-grec­kich imion świę­tych, w dłu­gich i głę­bo­kich har­mo­nicz­nych eks­pe­ry­men­tach dźwię­ko­wych trwa­ją­cych kil­ka mie­się­cy. Wybra­łem hebraj­skie imię Pana, JHWH (Jod-He-Wod-He) ze wszyst­ki­mi jego per­mu­ta­cja­mi jako szczegól­ne Imię, któ­re into­no­wa­łem wraz z inny­mi muzycz­ny­mi wyra­że­nia­mi. Ze wszyst­kich wy­rażeń z języ­ków sta­ro­żyt­nych (san­skry­tu, hebraj­skie­go, ara­mej­skie­go, grec­kie­go i kop­tyjskiego) JHWH ode­gra­ło naj­więk­szą rolę w wywo­ła­niu zda­rze­nia mor­fo­ge­ne­zy języ­ko­wej, gdy para­fi­zycz­ne świa­tło mnie ogar­nę­ło, jak­bym znaj­do­wał się w słu­pie Świa­tła. Co wię­cej, uka­za­ła mi się cała Isto­ta Świa­tła, któ­ra przed­sta­wi­ła się jako Henoch. Prze­pro­wa­dzi­ła mnie ona przez szcze­gól­ne doświad­cze­nie, któ­re odpo­wie­dzia­ło na moje pyta­nia doty­czą­ce naszej egzy­sten­cji i prze­ka­za­ła mi wie­dzę o geno­mie czło­wie­ka opar­tym na wibra­cjach Boskich Imion poprzez odzia­ły­wa­nia pola rezo­nan­su. Naukę tę zapi­sa­łem w tym, co nazwał­bym Księ­gą Wie­dzy: Klu­cza­mi Heno­cha, klu­cza­mi wibra­cyj­nej nau­ki o part­ner­stwie bosko-ludzkim!

PRZECZYTAJ TAKŻE

Budda (cz. 1)

Tajemnica nieśmiertelności

Książka istnieje na rynku od ponad 50 lat i została przetłumaczona na ponad 30 języków, w tym na język polski. Jest to przewodnik duchowy pozwalający zrozumieć własną duchową esencję istnienia na tle otaczającego świata. Jakie refleksje nasuwają się po latach, które upłynęły od pub­likacji tego bestselleru?

– Klu­cze… są pla­nem na wie­lu pozio­mach ducho­wej świa­do­mo­ści. Ich celem jest przy­bli­że­nie ludzi do pozna­nia zna­cze­nia Boskiej Inte­li­gen­cji. Prze­kaz tej wie­dzy był moż­li­wy dzię­ki temu, że zosta­łem bio­lo­ka­li­zo­wa­ny do wyż­sze­go wymia­ru, tam otrzy­ma­łem wizu­al­ne wglą­dy, ale nie w for­mie chan­ne­lin­go­wej, lecz dosłow­nie twa­rzą w twarz. Naj­waż­niej­sze jest nie samo doświad­cze­nie, ale otrzy­ma­ne infor­ma­cje, zawar­te w tej książ­ce. Jak powie­dzia­łeś, zosta­ła ona opu­bli­ko­wa­na w latach 70. XX w., a mimo upły­wu cza­su te tre­ści są nadal aktu­al­ne. Cho­ciaż pozy­cja ta ma cha­rak­ter bar­dziej doświad­czal­ny niż inte­lek­tu­al­ny, oma­wia m.in. takie tema­ty, jak poło­że­nie Wiel­kiej Pira­mi­dy na Orio­nie, ist­nie­nie sta­ro­żyt­nych kul­tur, rozu­mie­nie kosmo­lo­gii, nie tyl­ko wie­lo­wy­mia­ro­wej, ale opar­tej na mul­ti­wer­sum lub kil­ku wszech­świa­tach. Po 50 latach meta­słow­nic­two Klu­czy Heno­cha jest roz­po­zna­wa­ne i wyko­rzy­sty­wa­ne w celu zro­zu­mie­nia, że ludz­kość ma zdol­ność do pra­cy (w roz­sze­rzo­nej świa­do­mo­ści) w rze­czy­wi­sto­ściach wie­lu wymia­rów i wie­lu wszechświatów.

„Klucze Henocha” niewątpliwie wyprzedzały swoje czasy, gdy ukazały się po raz pierwszy. Obecnie w kontekście galopującego globalizmu widzimy wyraźnie, iż w XXI w. dialog między religią a nauką coraz bardziej się zacieśnia. Jak oceniacie dzisiaj zmianę paradygmatu myślenia ludzkości na tle kolektywnym? Żyjemy w ciekawych czasach zachodzących zmian, ale czy faktycznie to jest ten moment, w którym stoimy tuż przed wejściem w Nową Erę, która przywróci duchowości należyte miejsce? Które wskazówki uważacie za najważniejsze w procesie transformacji kwantowej oraz zbliżaniu się do Boskiego Źródła?

– Na kolej­ne pyta­nia będzie­my już odpo­wia­dać wspól­nie z Desi­ree. Uwa­ża­my, że waż­ne jest, aby wie­dzieć, jak uży­wać pozy­tyw­ne­go myśle­nia i w jaki spo­sób może­my się wzmac­niać, aby w każ­dej chwi­li wpro­wa­dzać dobre zmia­ny. Wszyst­ko zaczy­na się oczy­wi­ście od miło­ści, poko­ry oraz auten­tycz­nej chę­ci nie­sie­nia pomo­cy ludz­ko­ści, wszyst­ko to razem otwie­ra ser­ce i umysł na żywe­go Boga. Każ­dy z nas musi doświad­czyć wie­dzy Boga (Boskie­go Umy­słu Wszech­świa­ta), choć­by nawet w nie­peł­nej posta­ci, jako Praw­dzi­wej Rze­czy­wi­sto­ści w naszym życiu; nic nie jest bar­dziej real­ne, bar­dziej kon­kret­ne, bar­dziej ener­ge­tycz­ne na wie­lu pozio­mach, łącząc jed­nost­kę lub ludz­kość z trwa­ją­cą histo­rią współ­two­rze­nia. Nie­ste­ty, wie­le osób uwa­ża, że ta trój­wy­mia­ro­wa rze­czy­wi­stość to wszyst­ko, co ist­nie­je. To nie­praw­da. Jesteś­my w kwan­to­wej rela­cji ze wszyst­kim wokół nas, żyjąc w roz­le­głym i nie­sa­mo­wi­tym wszech­świe­cie. Co naj­waż­niej­sze, ist­nie­je Boska Rze­czy­wi­stość, któ­rej może­my doświad­czyć poprzez samo­re­ali­za­cję i któ­ra może nas pro­wa­dzić i nam poma­gać. Twier­dzi­my, że wszy­scy może­my doznać pew­ne­go prze­bły­sku wyż­sze­go doświad­cze­nia, gdy sta­ra­my się połą­czyć z Kos­micznym Boskim Umysłem.

Jak oceniacie zmianę paradygmatu między nauką a religią w zbiorowym myśleniu ludzkości?

– Zarów­no eks­plo­ra­cja Kosmo­su przez astro­no­mów, jak bada­nie prze­strze­ni wew­nętrznej przez psy­cho­nau­tów wska­zu­ją, że ludz­kość jest w sta­nie docie­rać do odpo­wie­dzi na naj­trud­niej­sze pyta­nia o życie i wła­sne ist­nie­nie. Ozna­cza to, że nauka, a zwłasz­cza fizy­ka kwan­to­wa, w tym zja­wi­sko takie, jak splą­ta­nie kwan­to­we, coraz bar­dziej zbli­ża­ją nas do metafizyki.

W rze­czy­wi­sto­ści naukę i reli­gię łączy part­ner­stwo. Przy czym nigdy nie były one tak napraw­dę oddziel­ne, mie­li­śmy jedy­nie ogra­ni­czo­ny pogląd na to, co każ­da z nich repre­zen­tu­je. A teraz, w mia­rę jak podą­ża­my w przy­szłość, przej­ście do rzeczywis­tości doświad­czal­nej połą­czy nas z głęb­szym zro­zu­mie­niem nauki i reli­gii jako doświad­czeń tej samej rzeczywistości.