Jubileusze – za i przeciw

Świętować je, czy nie? Niektórzy unikają obchodzenia imienin, urodzin, jubileuszy… inni, wręcz przeciwnie, celebrują takowe. To okazja do wspólnej radości, satysfakcjonujących podsumowań, korekty dalszej drogi życiowej, ale też sposobność do wypominania błędów lub wywyższania się…

Jeśli spoj­rzy­my na minio­ne 35 lat NIEZNANEGO ŚWIATA jako na wspól­ną dro­gę, a zara­zem życio­wą przy­go­dę, naszą – Twór­ców i Auto­rów oraz Czy­tel­ni­ków – nale­ży zadać sobie pyta­nie: czy efekt wart był ogrom­ne­go wło­żo­ne­go w ten mie­sięcz­nik tru­du, inwen­cji, kre­atyw­no­ści, prze­ła­my­wa­nia opo­rów w jesz­cze socre­ali­stycz­nych realiach lat 80. ub.w. i współ­cze­śnie w cza­sach bru­tal­ne­go kapi­ta­li­zmu. Czy pismo speł­ni­ło zada­nia oraz cele, jakie przed nim sta­wia­no? Czy powin­no uka­zy­wać się nadal?

Czy nale­ży go sta­le mody­fi­ko­wać, zmie­niać, roz­sze­rzać jego tema­ty­kę oraz gro­no auto­rów? Nie­zna­ne Świa­ty nie ogra­ni­cza­ją się wszak do psy­cho­tro­ni­ki i ufo­lo­gii. Wręcz wyda­je się, że mimo postę­pu nauki, nowych odkryć, zale­d­wie uchy­lo­ne zosta­ją zasło­ny do kolej­nych nie­zna­nych nam dzie­dzin i tema­tów. A za każ­dą z nich osta­tecz­nie stoi pier­wia­stek trans­cen­den­tal­ny, two­rząc cud istnienia.

PRZECZYTAJ TAKŻE

Empatia – cenny dar

Czy ziołolecznictwo przetrwa?

Uby­wa, siłą rze­czy, przed­sta­wi­cie­li naj­star­sze­go poko­le­nia Czy­tel­ni­ków przy­wią­za­nych do lek­tu­ry papie­ro­wej. Mło­dzi, czę­sto zafik­so­wa­ni na punk­cie inter­ne­tu, nie­rzad­ko mie­wa­ją trud­ność z utrzy­ma­niem uwa­gi na nie­co dłuż­szych tek­stach. Jak sły­chać od szko­le­niow­ców, nawet obszer­niej­sze mate­ria­ły szko­le­nio­we, instruk­cje bez podzia­łu na sekwen­cje, bywa­ją nie­ro­zu­mia­ne. To swo­ista for­ma wtór­ne­go anal­fa­be­ty­zmu. A jed­no­cze­śnie w nie­któ­rych rodzi­nach już małym dzie­ciom kupu­je się kolo­ro­we ksią­żecz­ki – opo­wiast­ki roz­bu­dza­ją­ce cie­ka­wość i wyobraź­nię. Może więc nie jest aż tak źle.

Wciąż pyta­my o sens i cel nasze­go życia na Zie­mi. Nie­któ­rzy, jak Ber­nard Jako­by, suge­ru­ją, że jest nim doświad­cze­nie miło­ści. Dla­cze­go więc na co dzień mało w nas cie­pła, życz­li­wo­ści, miło­ści dla świa­ta wokół nas, a wibru­je tak wie­le destruk­cyj­nych emo­cji? Czy fak­tycz­nie trwa osta­tecz­na bitwa świa­tła z mro­kiem?

Trud­no ogar­nąć, zare­je­stro­wać i zro­zu­mieć pro­ces przy­spie­sze­nia prze­mian (wybu­chy na Słoń­cu ude­rza­ją­ce w Zie­mię, zmia­ny w jej polu elek­tro­ma­gne­tycz­nym – zapi­sy fal Schu­man­na, prze­su­wa­nie się bie­gu­nów, fik­sa­cje pogo­do­wo-kli­ma­tycz­ne, czę­sto złe samo­po­czu­cie i nie­spo­dzie­wa­ne cho­ro­by ludzi oraz zwie­rząt). Nie­któ­re gru­py udu­cho­wio­nych z prze­ko­na­niem poda­ją kon­kret­ne ter­mi­ny kul­mi­na­cyj­nej prze­mia­ny. Jed­ni dato­wa­li ją na 30 sierp­nia br. (ter­min, kie­dy numer ten zwal­nia­ny był do dru­ku), dru­dzy na naj­bliż­szą jesień, inni loko­wa­li trzy lata temu, ktoś jesz­cze w nie­co mniej odle­głej prze­szło­ści. Czas poka­że, co nas spo­tka, i jak bole­sna będzie ta meta­mor­fo­za. Smut­no tyl­ko, że nie­któ­rzy wszech­wie­dzą­cy bez­re­flek­syj­nie – i tak już od kil­ku lat – publicz­nie pro­ro­ku­ją, np. kto, kie­dy umrze. Wszak to wypad­ko­wa wie­lu czyn­ni­ków, m.in. losu, wybra­nej przed naro­dzi­na­mi dro­gi oraz wol­nej woli, tam, gdzie ona jesz­cze dzia­ła. To plan bar­dziej zło­żo­ny i wie­lo­war­stwo­wy niż nasza aura. Łatwo się więc pomy­lić, czy­niąc innym i sobie krzyw­dę. Zawsze, a szcze­gól­nie w kwe­stiach trud­nych, wska­za­ne są: umiar, roz­wa­ga i sza­cu­nek dla innych.

Liczę zatem na wska­zów­ki Pań­stwa – sta­rych, wier­nych, a tak­że nowych Czy­tel­ni­ków NŚ – w kwe­stiach istot­nych dla bytu Nie­zna­ne­go Świa­ta: • Czy mie­sięcz­nik nasz powi­nien nadal trwać (zarów­no w wer­sji papie­ro­wej, jak i elek­tro­nicz­nej)? • W jakim kie­run­ku ma ewo­lu­ować? • Czy nale­ży roz­wi­jać fil­my na naszym kana­le YT, two­rzyć pod­ca­sty? • Czy dzia­ła­nie Klu­bu Przy­ja­ciół NŚ ma przy­szłość? • I kolej­na spra­wa – czy wobec kry­zy­su na ryn­ku książ­ki, księ­gar­stwa – Księ­gar­nia Gale­ria NIEZNANY ŚWIAT (jako pla­ców­ka uni­ka­to­wa, sku­pia­ją­ca nie tyl­ko tema­tycz­ną lite­ra­tu­rę, ale tak­że wyso­kiej kla­sy suple­men­ty i kosme­ty­ki natu­ral­ne, wyro­by sztu­ki ezo­te­rycz­nej, pre­zen­tu­ją­ca twór­ców oraz auto­rów) powin­na dalej ist­nieć. A jeśli tak, to jak zmo­dy­fi­ko­wać jej dzia­ła­nie, aby była w sta­nie prze­trwać kry­zys. Wszak księ­gar­ni, zwłasz­cza nie­sie­cio­wych, uby­wa w zastra­sza­ją­cym tem­pie. Zabi­ja­ją je trzy czyn­ni­ki: brak spój­nej poli­ty­ki na ryn­ku książ­ki (wydaw­cy sami czę­sto pod­ci­na­ją konar, na któ­rym sie­dzą), rosną­ce szyb­ko kosz­ty utrzy­ma­nia loka­lu oraz eta­to­we (nie śmie­cio­we), obcią­żo­ne ZUS-em, zatrud­nie­nie pra­cow­ni­ków. Wobec fascy­na­cji kon­sump­cjo­ni­zmem nie­rzad­ko prze­gry­wa­ją war­to­ści inte­lek­tu­al­no-ducho­we. W ten spo­sób tra­ci­my – jako spo­łe­czeń­stwo – wie­le, i to bezpowrotnie.

Tym­cza­sem pra­gnę­ło­by się, by fascy­na­cję pozna­wa­niem Nie­zna­ne­go, doświad­cza­nia naj­głęb­szych war­to­ści czło­wie­czeń­stwa dzie­dzi­czy­ły kolej­ne poko­le­nia. To ten bowiem bagaż zapew­ne zabie­rze­my w dal­szą dro­gę, w inne wymia­ry czy kolej­ne wcie­le­nia. Poję­cie bogac­twa jest więc bar­dzo względne.

Być amba­sa­do­rem życzliwości

Na jed­nej z kon­fe­ren­cji Ewa Foley ogło­si­ła się AMBASADOREM ŻYCZLIWOŚCI i zachę­ci­ła zebra­nych, by szli w jej śla­dy, co zosta­ło przy­ję­te entuzjastycznie.

– Bez­in­te­re­sow­nie wyko­naj jakąś przy­słu­gę dla dru­gie­go czło­wie­ka, zacznij łań­cu­szek takich dzia­łań – powie­dzia­ła. – Jeste­śmy spra­gnie­ni przy­tu­le­nia, cie­płej roz­mo­wy, kon­tak­tu z życz­li­wy­mi ludźmi. 

Nie­któ­re z innych jej war­tych uwa­gi myśli to:
– Odpuść, bo cięż­kie jest to, cze­go trzy­ma­my się kurczowo.
– Życie mie­rzy się jako­ścią, a nie ilo­ścią. Według tego kry­te­rium poznasz byle­ja­kość relacji.
– Myśli pro­gra­mu­ją two­je życie – znajdź więc siłę i czas na myślenie.
– Zasta­nów się, jaki ślad chcesz za sobą zosta­wić? Koniec z bylejakością.
– Świa­do­me funk­cjo­no­wa­nie pole­ga na tym, że co jakiś czas zatrzy­mu­jesz się na chwi­lę, oddy­chasz spo­koj­nie, uspo­ka­jasz mał­pi rozum, gene­ru­jesz wdzięcz­ność i osią­gasz stan kohe­ren­cji serca.

*

Zatem m.in. niniej­sze prze­my­śle­nia dedy­ku­ję nam wszyst­kim z oka­zji jubi­le­uszu NŚ.